
Η Αρμενία συνθηκολόγησε με το Αζερμπαϊτζάν, μετά από ένα δίμηνο περίπου, πολεμικής σύγκρουσης.
Οι Αζέροι, την ημέρα της συνθηκολόγησης, είχαν επιτύχει τον στόχο τους, αφού είχαν καταλάβει το 10% του Ναγκόρνο – Καραμπάχ. Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση των Αρμενίων, έριξε το ανάθεμα, στη στρατιωτική ηγεσία, που δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί ενώ ο λαός μιλάει για προδοσία και ζητεί την παραίτηση της κυβέρνησης.
Σε στρατιωτικό επίπεδο το νέο χαρακτηριστικό των επιχειρήσεων ήταν η χρήση από τους Αζέρους, μεγάλου αριθμού Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (ΜΕΑ) τουρκικής (Bayraktar) και ισραηλινής (Harop, Skystriker και Orbiter) προέλευσης, τα οποία, για πρώτη φορά, χρησιμοποιήθηκαν μαζικά και είναι οπλικά συστήματα νέας τεχνολογίας και εξαιρετικά οικονομικά, σε σχέση με τα μέχρι τώρα παραδοσιακά ιπτάμενα μέσα.
Ο πρώτος στόχος των ΜΕΑ, ήταν η εξουδετέρωση του συστήματος αεράμυνας του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ο οποίος επετεύχθη με χτυπήματα ακριβείας. Τα αρμενικά αντιαεροπορικά όπλα, σοβιετικής κατασκευής, απέτυχαν να ανταποκριθούν, αφού, λόγω του μικρού μεγέθους των ΜΕΑ, τα ραντάρ δεν μπορούσαν να τα ανιχνεύσουν .
Στη συνέχεια τα ΜΕΑ, απομόνωσαν το θέατρο των επιχειρήσεων, καταστρέφοντας τεθωρακισμένα και οχήματα μεταφοράς προσωπικού των Αρμενίων, που επιχειρούσαν να πλησιάσουν.
Παράλληλα, κατέγραφαν πληροφορίες για θέσεις οπλικών συστημάτων, τις διαβίβαζαν και ακολουθούσε η προσβολή τους από πυρά πυροβολικού. Πέραν αυτών, μετέδιδαν πιστή εικόνα του πεδίου της μάχης στους σταθμούς διοικήσεως, με συνέπεια την άμεση προσαρμογή των τακτικών κινήσεων.