Διεθνής Ασφάλεια
Η αυξανόμενη πίεση για ενίσχυση του ουκρανικού στρατού έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας, καθώς πολλοί άνδρες προσπαθούν να αποφύγουν τη στράτευση, ενώ παράλληλα αυξάνονται τα περιστατικά έντασης και βίας γύρω από τις διαδικασίες επιστράτευσης.
Ο Βασίλ Κρουπίτς, βετεράνος του πολέμου στην Ουκρανία, γνωρίζει από πρώτο χέρι τη φρίκη των μαχών. Έχει πολεμήσει στο Ντονμπάς και έχει επιβιώσει από σφοδρές επιθέσεις των ρωσικών δυνάμεων. Ωστόσο, όταν μετακινήθηκε σε θέση που αφορούσε τον εντοπισμό ανδρών που απέφευγαν την επιστράτευση, δέχθηκε επίθεση από συμπατριώτες του.
Όπως περιγράφει, δύο άνδρες αρνήθηκαν να δείξουν τα έγγραφά τους και προσπάθησαν να διαφύγουν. Κατά την καταδίωξη, ο ίδιος δέχθηκε χτύπημα με λοστό, με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί για έξι εβδομάδες.
«Μου έσπασε το πλευρό. Ήμουν πεσμένος εκεί και δεν μπορούσα να αναπνεύσω», ανέφερε.
Το περιστατικό αυτό αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης κρίσης γύρω από τη στρατολόγηση, καθώς οι ουκρανικές αρχές αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού στο μέτωπο.
Οι επιθέσεις εναντίον στρατολόγων έχουν αυξηθεί, με τις αρχές να καταγράφουν εκατοντάδες περιστατικά βίας. Την ίδια στιγμή, υπάρχουν και καταγγελίες πολιτών για αυθαίρετες πρακτικές, κακοποίηση και παράνομες κρατήσεις από υπηρεσίες επιστράτευσης.
«Η βία οδηγεί στη βία. Είναι τεράστιο πρόβλημα και πρόκειται να γίνει χειρότερο», ανέφερε ο βουλευτής της αντιπολίτευσης Ολεξάντρ Χοντσαρένκο.
Η διαδικασία που οι Ουκρανοί αποκαλούν «busification», δηλαδή οι κινητές περιπολίες στρατολόγησης που εντοπίζουν άνδρες στους δρόμους και τους μεταφέρουν για εκπαίδευση, έχει προκαλέσει αντιδράσεις.
«Όταν χρειάζονται επιπλέον 5.000 άνδρες, αρχίζουν να τους παίρνουν. Και αν αυτοί αρνηθούν, αυτό καταλήγει σε καβγάδες στους δρόμους», σημειώνει ο στρατιωτικός αναλυτής Ιβάν Στούπακ.
Παράλληλα, ο καθηγητής πανεπιστημίου Κίριλο Ογκντάνσκι καταγγέλλει ότι δέχθηκε επίθεση από μέλη υπηρεσίας στρατολόγησης, παρότι υποστήριζε ότι εξαιρούνταν από την επιστράτευση.
«Ένας από αυτούς χτύπησε το τηλέφωνο από το χέρι μου και δύο με έσπρωξαν από πίσω μέσα στο λεωφορείο. Όταν ρώτησα τι συμβαίνει, ένας άρχισε να με χτυπάει στο κεφάλι. Με χτύπησε αρκετές φορές στη μύτη», περιγράφει.
Ο ίδιος τονίζει ότι, παρότι κατανοεί την ανάγκη ενίσχυσης του στρατού, κανείς δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία.
«Καταλαβαίνω το πρόβλημα της επιστράτευσης, αλλά κανένας αξιωματούχος δεν έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται έτσι».
Η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα δύσκολο δίλημμα: χρειάζεται περισσότερους στρατιώτες για να συνεχίσει την άμυνά της, όμως ο φόβος της πρώτης γραμμής και των απωλειών κάνει πολλούς πολίτες να αποφεύγουν τη στράτευση.
Ο Βασίλ Κρουπίτς, παρά τις τραυματικές εμπειρίες του, δηλώνει ότι οι ανάγκες του πολέμου δεν μπορούν να αγνοηθούν.
«Εμείς κάνουμε το καθήκον μας. Πολεμήσαμε, υπερασπιστήκαμε τον λαό μας – και τώρα μας επιτίθενται».
Όταν ερωτάται τι θα μπορούσε να κάνει τους ανθρώπους να υπηρετήσουν χωρίς εξαναγκασμό, απαντά πως χρειάζονται καλύτερες συνθήκες και μεγαλύτερες απολαβές. Όμως τελικά καταλήγει:
«Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά, δεν μπορεί. Τα παιδιά μας πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά κανείς δεν προσφέρεται εθελοντικά».
«Όλοι φοβούνται να πεθάνουν».
