Ένα ιστορικό απόσπασμα από δημόσια τοποθέτηση του σημερινού πρωθυπουργού του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, σε ηλικία μόλις 28 ετών (το 1978), επανέρχεται στο προσκήνιο, καταγράφοντας τη διαχρονικότητα των στρατηγικών του θέσεων απέναντι στο Παλαιστινιακό ζήτημα και την προοπτική ίδρυσης ανεξάρτητου κράτους υπό την PLO.

Ο νεαρός τότε Νετανιάχου, έχοντας ήδη υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις (Sayeret Matkal) και πολεμήσει σε δύο πολέμους, υποστήριζε ανοιχτά ότι η απαίτηση για παλαιστινιακό κράτος δεν αποτελεί επιδίωξη ειρήνης, αλλά μηχανισμό αποσταθεροποίησης με τελικό στόχο τη διάλυση του Ισραήλ.

«Στόχος τους δεν είναι να χτίσουν κράτος, αλλά να καταστρέψουν ένα άλλο»

Αναφερόμενος στις επίσημες διακηρύξεις της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), ο Νετανιάχου επικαλέστηκε δηλώσεις εκπροσώπων της:

«Επιτρέψτε μου να παραθέσω τι δήλωσε το γραφείο πληροφοριών της PLO σε ολλανδική εφημερίδα τον Μάιο του 1977. Η δήλωση ήταν απλή: “Στόχος μας παραμένει η καταστροφή του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ”. Ας έχουμε λοιπόν κατά νου ότι αυτό για το οποίο μιλάμε εδώ δεν είναι η προσπάθεια να οικοδομηθεί ένα κράτος, αλλά να καταστραφεί ένα άλλο».

«Υπάρχει ήδη παλαιστινιακό κράτος και λέγεται Ιορδανία»

Στο ερώτημα εάν οι Παλαιστίνιοι δικαιούνται ξεχωριστό κράτος, ο Νετανιάχου ανέλυσε τη δημογραφική και γεωπολιτική πραγματικότητα του αραβικού κόσμου:

«Κανείς δεν αρνείται ότι υπάρχουν Παλαιστίνιοι Άραβες […]. Αλλά οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι, στο πρώτο κιόλας άρθρο του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμφώνου, αναφέρουν ότι ο λαός της Παλαιστίνης αποτελεί μέρος του αραβικού έθνους.

Ας δούμε το αραβικό έθνος: διαθέτει 21 κράτη, έκταση περίπου όσο οι ΗΠΑ και το ένα έκτο του παγκόσμιου πλούτου.

Προσθέστε σε αυτό το γεγονός ότι υπάρχει ήδη ένα παλαιστινιακό κράτος — και αυτό είναι η Ιορδανία, της οποίας το 60% του πληθυσμού είναι Παλαιστίνιοι. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Γιασέρ Αραφάτ και ο βασιλιάς Χουσεΐν, αν και ορκισμένοι εχθροί, συμφωνούν σε ένα πράγμα: ότι η Ιορδανία είναι ένα παλαιστινιακό κράτος. Επομένως, αυτό για το οποίο μιλάμε είναι ένα αίτημα για ένα 22ο αραβικό κράτος και ένα δεύτερο παλαιστινιακό κράτος».

Ατομικά δικαιώματα έναντι κρατικής οντότητας

Όσον αφορά τους κατοίκους της Δυτικής Όχθης και της Γάζας, ο Νετανιάχου δήλωνε υπέρ της παροχής πλήρων πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων εντός ενός πλαισίου ειρηνευτικής συμφωνίας, συγκρίνοντάς τα με τα δικαιώματα που απολαμβάνουν οι Άραβες πολίτες του Ισραήλ:

«Θεωρώ ότι στους Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη θα παραχωρηθούν πλήρη ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα — δικαιώματα που κανένας άλλος Άραβας στη Μέση Ανατολή δεν απολαμβάνει σήμερα […].

Είμαι απόλυτα υπέρ του να δοθούν τέτοια δικαιώματα στους Άραβες της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας σε μια τελική ειρηνευτική συμφωνία».

«Το εμπόδιο για την ειρήνη»

Κλείνοντας την τοποθέτησή του για το μέλλον της περιοχής, ο 28χρονος τότε Ισραηλινός αξιωματούχος είχε τονίσει:

«Είμαι 28 ετών. Χρειάστηκε να υπερασπιστώ τη χώρα μου σε δύο πολέμους και σε πολλές μάχες. Κανείς δεν θέλει την ειρήνη περισσότερο από το Ισραήλ. Όμως το εμπόδιο στον δρόμο για την ειρήνη είναι η απαίτηση για ένα κράτος της PLO, το οποίο θα σημαίνει περισσότερο πόλεμο και περισσότερη βία στη Μέση Ανατολή. Πιστεύω ειλικρινά ότι αν εγκαταλειφθεί αυτό το αίτημα, μπορούμε να έχουμε πραγματική και γνήσια ειρήνη».