Ένοπλες Συγκρούσεις
Μετά από 40 ώρες εντατικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στον Γ’ -και μεγαλύτερο- Πόλεμο του Κόλπου που ήδη έχει μεταμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων, εντυπωσιάζουν ορισμένα στοιχεία που για πρώτη φορά μετά τον Β’ΠΠ έχουν κάνει την εμφάνισή τους ή γενικά είναι πρώτη φορά στην ιστορία που συμβαίνουν.
- Για πρώτη φορά η μεγαλύτερη παγκόσμια στρατιωτική δύναμη (ΗΠΑ) σε συνεργασία με την μεγαλύτερη περιφερειακή δύναμη (Ισραήλ) συνδύασαν τις δυνάμεις τους και επιτέθηκαν σε ένα κράτος (Ιράν) για λόγους που δεν είναι εμφανώς ξεκαθαρισμένοι βάσει του διεθνούς δικαίου και ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες η κάθε μία
- Για πρώτη φορά μία χώρα (Ιράν) επιτέθηκε ως απάντηση μέσα σε λίγες ώρες σε ένοπλες δυνάμεις και στρατηγικές υποδομές 11 διαφορετικών χωρών, στις περισσότερες των περιπτώσεων απόλυτα επιτυχημένα
- Για πρώτη φορά στην ιστορία των πολέμων εξοντώθηκε ο ηγέτης (Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ) μίας χώρας (Ιράν) στις πρώτες ώρες της σύγκρουσης κι ενώ γνώριζε ότι αποτελούσε «πρωτεύοντα στόχο», δηλαδή δεν έλαβε κανένα μέτρο προφύλαξης!
- Για πρώτη φορά έγινε μαζική χρήση βαλλιστικών πυραύλων σε τέτοιο επίπεδο
- Η ένοπλη σύγκρουση γίνεται σε μία έκταση που είναι η μεγαλύτερη γεωγραφικά από τον Β’ ΠΠ!
Τι είδαμε μέχρι στιγμής: Οι Ιρανοί, αν εξαιρέσουμε την απώλεια του θρησκευτικού τους ηγέτη, δεν τα έχουν πάει άσχημα σε ότι αφορά την αποτελεσματικότητα των πληγμάτων τους.
Η αλυσίδα διοίκησης του Ιράν δεν έχει διαταραχθεί, λόγω του συστήματος του ορισμού των τεσσάρων αναπληρωτών για κάθε έναν που χάνεται σε κρίσιμες θέσεις
Οι περισσότερες ανθρώπινες απώλειές τους, αφορούν τα 160 κορίτσια που σκοτώθηκαν από ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα στα νότια της χώρας.
Το Ιράν έχει απωλέσει με τον γνωστό τρόπο των απ’ευθείας πληγμάτων του Ισράηλ λιγότερους υψηλόβαθμους αξιωματούχους σε σχέση με τα αποτελέσματα των προηγούμενων επιθέσεων του Ισραήλ και ειδικότερα κατά τον Πόλεμο των 12 ημερών, όπου είχαν χάσει μεγάλο μέρος της στρατιωτικής ηγεσίας.
Αλλά είναι ενωρίς ακόμα. Οι Ιρανοί δείχνουν μία αδυναμία στο να προστατεύσουν κύριους ανθρώπινους στόχους.
Τα drones, όπως και στην Ουκρανία, κυριαρχούν στο πεδίο της μάχης, από πλευράς αμυνόμενου.
Οι Ισραηλινοί έχουν την γνωστή εξαιρετική επίδοση στις αεροπορικές επιχειρήσεις και σε μία επιχειρησιακή πρόκληση που ξεπερνά όλες τις προηγούμενες, πέτυχαν πλήγμα σε 500 στόχους την πρώτη ημέρα.
Βέβαια και οι Ρώσοι στην Ουκρανία τόσους πλήττουν περίπου σε ένα τριήμερο εντατικών αεροπορικών επιχειρήσεων και είδαμε ότι αυτό δεν έχει και τόση σημασία σε μεγάλες χώρες με μεγάλη απορροφητικότητα λόγω πληθυσμού και έκτασης
Από την άλλη, οι χώρες του Κόλπου θα ξανασκεφθούν την στρατηγική τους την επομένη του πολέμου αυτού.
Η τακτική «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ», όταν χρειάστηκε να μετρηθεί απέδειξε απλά ότι δεν ήταν επιτυχημένη όταν οι Αμερικανοί αποφάσισαν να κτυπήσουν τον «μεγάλο της γειτονιάς».
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ειδικά, ενώ πέτυχαν, μέσω εμπνευσμένης διαχείρισης της εξουσίας από την οικογένεια που τα κυβερνά, μια εκπληκτική οικονομική ευημερία και μία απόλυτα ισορροπημένη κοινωνία με μεγάλα κοινωνικά επιτεύγματα, τώρα έχουν πρόβλημα: «Εσπασε» η βιτρίνα της ασφάλειας της χώρας.
Και κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί αν ο πόλεμος συνεχιστεί.
Πληθυσμιακά ο σιιτικός άξονας (Ιράν, Ιράν, Υεμένη, Μπαχρέιν) υπερέχει συντριπτικά στην Μέση Ανατολή και πλέον θα μπορούσαν να αποκτήσουν «υπαρξιακά προβλήματα», σε βασίλεια του 1, 2 ή 3 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Αναφερόμαστε σε αυτόχθονες, όχι σε «φιλοξενούμενους» ή ξένους εργάτες που κατά κανόνα είναι από τριπλάσιοι μέχρι και δεκαπλάσιοι.
Πιο «στριμωγμένη» είναι η σουνιτική Σαουδική Αραβία: Το Ριάντ δεν ήταν τα τελευταία χρόνια εχθρικό προς την Τεχεράνη και βρέθηκε τώρα να δέχεται πλήγματα από το Ιράν, ενώ ο βασικός του εχθρός είναι τα ΗΑΕ που έχουν συμμαχήσει με το Ισραήλ! Μύλος!
Τέλος και σε ότι αφορά τις ΗΠΑ: Αν περάσει η μία εβδομάδα που όρισε ο Ν.Τραμπ ως όριο των πολεμικών επιχειρήσεων και ο πόλεμος συνεχίζεται, σημαίνει ότι έκαναν λάθος πολιτική επιλογή.
Αν φτάσουμε στα μέσα Μαρτίου και ακόμα το Ιράν πολεμά και αντιστέκεται (έστω με απώλειες) τα πράγματα δεν θα είναι πολιτικά καλά για το Ν.Τραμπ, αφού θα αρχίσουν να αμφισβητούναι οι επιλογές του και να αποδεικνύεται «μεγάλη μπουκιά» το Ιράν.
Δεν τίθεται θέμα στρατιωτικής κυριαρχίας των ΗΠΑ στο πεδίο: Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις ΗΠΑ στον αέρα και στην θάλασσα (εκτός πιθανόν από τις συνασπισμένες αεροπορικές δυνάμεις Κίνας και Ρωσίας-υποθετικό σενάριο, για την ώρα).
Αλλά εδώ εξαρτώνται όλα από την ανθεκτικότητα του Ιράν, την δυνατότητα εφοδιασμού του και άρα αύξησης της αντοχής του από τους συμμάχους του, Ρωσία και Κίνα.
Και την δυνατότητά του να εξαπολύει καίρια πλήγματα κατά των αντιπάλων του σε αυτόν τον πόλεμο.
Αντιπάλων που είναι οι ισχυρότεροι στρατιωτικά της σύγχρονης ιστορίας…
