
Σε φιάσκο εξελίσσεται το υποτιθέμενο διπλωματικό σενάριο των ΗΠΑ για συζητήσεις με το Ιράν, καθώς ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θέλει να κερδίσει χρόνο, ώστε να προετοιμάσει τον Στρατό του για μια πιθανή χερσαία εισβολή στο Ιράν, σύμφωνα με ανάλυση της εφημερίδας Telegraph.
Η διπλωματική κινητικότητα των ΗΠΑ απέναντι στο Ιράν εκτιμάται ότι λειτουργεί περισσότερο ως μέσο στρατηγικής πίεσης παρά ως καθαρή προσπάθεια διαπραγμάτευσης.
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι το τελεσίγραφο που φέρεται να έχει τεθεί προς την Τεχεράνη για το άνοιγμα του Στενά του Ορμούζ μπορεί να αποσκοπεί στην εξασφάλιση χρόνου για στρατιωτική προετοιμασία, καθώς συμπίπτει με την ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, η χρονική σύμπτωση με την άφιξη αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή τροφοδοτεί ερμηνείες περί ευρύτερου επιχειρησιακού σχεδιασμού, χωρίς ωστόσο να υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση για πρόθεση χερσαίας επέμβασης.
Οι πληροφορίες αυτές παραμένουν σε επίπεδο αναλύσεων και δηλώσεων, με το διεθνές περιβάλλον να παραμένει ιδιαίτερα ρευστό και τις εξελίξεις να εξαρτώνται από τις επόμενες διπλωματικές και στρατιωτικές κινήσεις των εμπλεκόμενων πλευρών.
- Πολεμική προετοιμασία με «πυρετώδεις» ρυθμούς
Την ίδια ώρα, το Πεντάγωνο προχωρά σε δεύτερο κύμα στρατιωτικών ενισχύσεων προς τη Μέση Ανατολή, με την αποστολή περίπου 2.500 πεζοναυτών από την Καλιφόρνια.
Η 11η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών, που επιχειρεί από το USS Boxer, έχει ήδη αποπλεύσει και εκτιμάται ότι θα φτάσει στην περιοχή μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ενισχύοντας σημαντικά την αμερικανική παρουσία.
Παράλληλα, εξετάζεται και η ανάπτυξη δυνάμεων της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, μιας μονάδας ταχείας αντίδρασης με δυνατότητα άμεσης ανάπτυξης σε επιχειρησιακά περιβάλλοντα μέσα σε 24 ώρες.
Ο συνδυασμός αμφίβιων και αερομεταφερόμενων δυνάμεων θεωρείται ένδειξη πολυεπίπεδου στρατιωτικού σχεδιασμού.
Αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι στο τραπέζι των επιλογών παραμένει και το ενδεχόμενο επιθετικών επιχειρήσεων, με πιθανούς στόχους ορισμένες κρίσιμες υποδομές στο νησί Χαργκ, καθώς και περιοχές όπως τα νησιά Κεσμ, Κις και Ορμούζ, τα οποία θεωρούνται στρατηγικής σημασίας.
Την ίδια στιγμή, η Ιράν διατηρεί σκληρή στάση, ζητώντας αποζημιώσεις για τις ζημιές που έχει υποστεί και ισχυρές εγγυήσεις για τη διάρκεια οποιασδήποτε συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός.
Η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ρευστή, με το τελεσίγραφο των πέντε ημερών να λειτουργεί ταυτόχρονα ως εργαλείο διπλωματικής πίεσης και ως κρίσιμο χρονικό παράθυρο για στρατιωτική προετοιμασία και των δύο πλευρών.