
Ακριβώς τη στιγμή που διεξάγονται στη Γενεύη διαπραγματεύσεις για τις πρώτες ύλες του Ντονμπάς, ο ρωσικός στρατός εισβάλλει στο ορυχείο BlitzkeKohle, το μεγαλύτερο κοίτασμα άνθρακα σε όλη την Ευρώπη (WarHunter) βόρεια του Ποκρόφσκ.
Το Ντόνμπας δεν είναι απλά μία περιοχή που ιστορικά ανήκε στην Ρωσία και η Μόσχα την θέλει πίσω για ιστορικούς και γεωγραφικούς λόγους, είναι μία τοποθεσία πλούσια σε πρώτες ύλες της οποίας η κατάληψη θα αποδώσει στους Ρώσους μεγάλα κέρδη και επιπλέον γεωπολιτική ισχύ.
Ειδικά η περιοχή του Ποκρόφσκ θεωρούνταν από τις πιο σημαντικές ολόκληρης της Ουκρανίας λόγω του ορυκτού της πλούτου.
Πέραν του τεράστιου κοιτάσματος άνθρακα, η περιοχή έχει και το μεγαλύτερο κοίτασμα σπάνιων γαιών στην Ευρώπη.
Ένα κοίτασμα το οποίο ήδη έχουν καταλάβει και κατέχουν οι Ρώσοι.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Μόσχα, από την αρχή έδινε προτεραιότητα στο Ντόνμπας.
Αυτό τουλάχιστον παρουσιάζεται στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της χώρας ως ο αντικειμενικός σκοπός.
Βέβαια θέλει και την κατάληψη του Χαρκόβου για την δημιουργία της μεγάλης «ζώνης ασφαλείας» αλλά και για ιστορικούς και εθνικούς λόγους, όπως επίσης και της Οδησσού.
Στην δεύτερη περίπτωση οι λόγοι είναι και στρατηγικοί καθώς με την κατάληψή της η Ρωσία αποκτά πλήρη κυριαρχία στην βόρεια Μαύρη Θάλασσα.
Στα επόμενα χρόνια οι πόλεμοι για τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους θα αυξηθούν κατακόρυφα.
Ο χρηματιστηριακός πλούτος θα υποχωρήσει αισθητά καθώς βασίζεται σε «φανταστικά μεγέθη» και η πραγματικότητα θα επιβάλει το αυτονόητο: Όποιος διαθέτει ενέργεια και πρώτες ύλες, θα ελέγχει και τον πλανήτη.