Την ώρα που οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή δοκιμάζονται και οι υβριδικές απειλές πληθαίνουν, οι ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας και τα συναρμόδια υπουργεία φαίνεται να παρακολουθούν ως απλοί θεατές τη δράση ακραίων ισλαμικών δικτύων στην καρδιά της πρωτεύουσας.

Αφίσες και ανακοινώσεις που διακινούνται ελεύθερα τις τελευταίες ημέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προαναγγέλλουν για τα τέλη Σεπτεμβρίου εκδήλωση στην Αθήνα με κεντρικό ομιλητή τον Πακιστανό «ιεροκήρυκα» Μουλάνα Ιμράν Ατάρι (Moulana Imran Attari).

Πρόκειται για τον επικεφαλής της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής (Nigran-e-Shura) της διεθνούς οργάνωσης Dawat-e-Islami, της οποίας το τοπικό παράρτημα («Dawat-e-Islami Greece») λειτουργεί και δραστηριοποιείται χωρίς κανέναν ουσιαστικό θεσμικό φραγμό.

Το βεβαρημένο ιστορικό που αγνοούν στην Αθήνα

Ενώ η οργάνωση εμφανίζεται εξωτερικά ως ένα δήθεν «ειρηνικό, θρησκευτικό και εκπαιδευτικό κίνημα» επικεντρωμένο στο Κοράνι, διεθνείς αναλυτές και ευρωπαϊκές αρχές ασφαλείας έχουν καταγράψει επανειλημμένα τον ρόλο της ως εκκολαπτηρίου φανατισμού:

Το όνομα της Dawat-e-Islami ενεπλάκη άμεσα στις έρευνες των γαλλικών αρχών μετά την τρομοκρατική επίθεση με μαχαίρι έξω από τα πρώην γραφεία του Charlie Hebdo στο Παρίσι.

Ο δράστης, ο Πακιστανός Ζαχίρ Χασάν Μεχμούντ, ομολόγησε ότι ριζοσπαστικοποιήθηκε παρακολουθώντας τα κηρύγματα και τις οδηγίες των επικεφαλής της συγκεκριμένης οργάνωσης.

Η Dawat-e-Islami πρωτοστατεί στο Πακιστάν στην υπεράσπιση των σκληρών νόμων περί βλασφημίας, καλλιεργώντας κλίμα ανοχής ή και επιβράβευσης για όσους αναλαμβάνουν να τιμωρήσουν βίαια τους «υβριστές» του Προφήτη Μωάμεθ.

Πίσω από τη θρησκευτική βιτρίνα, η επίμονη εστίαση στην τιμωρία των αλλοθρήσκων και των επικριτών του ισλάμ λειτουργεί ως μηχανισμός σταδιακής διολίσθησης νεαρών μουσουλμάνων προς τη βία.

Η σκιά της Άγκυρας και η επικίνδυνη αμέλεια

Η πλήρης απραξία των εγχώριων αρχών γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική αν συνυπολογιστεί το γεωπολιτικό πλαίσιο. Ο στρατηγικός άξονας Τουρκίας – Πακιστάν, με τη στενή σύμπραξη των μυστικών υπηρεσιών MIT και ISI, επιδιώκει συστηματικά τη χειραγώγηση των μουσουλμανικών «κοινοτήτων» στη Δύση.

Το καθεστώς Ερντογάν επιχειρεί διαχρονικά να εγκαθιδρύσει ρόλο προστάτη στους απανταχού σουνίτες. Δίκτυα όπως η Dawat-e-Islami αποτελούν πρόσφορο έδαφος για τη δημιουργία πυρήνων επιρροής, οι οποίοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να ενεργοποιηθούν ως εργαλεία ασύμμετρης πίεσης στο εσωτερικό της Ελλάδας.

Αντί οι αρμόδιοι μηχανισμοί (ΕΥΠ, ΕΛ.ΑΣ., Υπουργείο Εξωτερικών) να ελέγχουν αυστηρά τις εισόδους, τα κηρύγματα και τις ροές χρήματος τέτοιων οργανώσεων, αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά ότι τα αντανακλαστικά του κράτους εξαντλούνται στη διαχείριση της επικοινωνίας, αφήνοντας την ασφάλεια της χώρας εκτεθειμένη.