Το ιρανικό «αόρατο» μπλόκο στα Στενά του Ορμούζ

Η πρόσφατη κλιμάκωση στην περιοχή των Στενών του Ορμούζ φέρνει στο προσκήνιο μια σκληρή πραγματικότητα για τις ναυτικές δυνάμεις της Δύσης, δηλαδή πρακτικά των ΗΠΑ: Το Ιράν δεν χρειάζεται πλέον μεγάλα πλοία επιφανείας για να ελέγξει ή να κλείσει το πιο κρίσιμο πέρασμα του παγκόσμιου εμπορίου. Η στρατηγική της Τεχεράνης έχει μετατοπιστεί πλήρως προς τον ασύμμετρο πόλεμο, δημιουργώντας μια «ζώνη θανάτου» (kill zone) όπου η τεχνολογική υπεροχή των αεροπλανοφόρων τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Το κλειδί σε αυτή τη νέα εξίσωση είναι το Azhdar, ένα μη επανδρωμένο υποβρύχιο όχημα (UUV). Με δυνατότητα περιπολίας τεσσάρων ημερών, αυτονομία 600 χιλιομέτρων με μία μόνο φόρτιση και ταχύτητα 25 κόμβων, το Azhdar είναι πρακτικά αόρατο στα περισσότερα σόναρ και δύσκολο να εντοπιστεί από αεροσκάφη ΑΦΝΣ. Η αθόρυβη παρουσία του κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας καθιστά κάθε διέλευση πλοίου μια δυνητική παγίδα.

Το δόγμα του ασύμμετρου πολέμου

Η ισχύς του Ιράν δεν βασίζεται σε μία μόνο τεχνολογία, αλλά στον συνδυασμό τους:

Σμήνη φθηνών UAVs (Drones) που θα επιχειρήσουν να κορέσουν την αεράμυνα οποιουδήποτε σκάφους.

Αντιπλοϊκοί πύραυλοι και ταχύπλοα, που δρουν συντονισμένα για ταυτόχρονες επιθέσεις.

Μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV) που επιχειρούν ως «καμικάζι» εναντίον μεγαλύτερων στόχων.

Η πεποίθηση ότι η καταστροφή του συμβατικού ιρανικού στόλου θα «άνοιγε» τα Στενά αποδεικνύεται ιστορικά και στρατηγικά έωλη. Παρά την απώλεια περισσότερων από 20 ιρανικών σκαφών μέσα σε μόλις δέκα ημέρες επιχειρήσεων, τα Στενά παραμένουν ουσιαστικά κλειστά. Η πραγματική απειλή δεν είναι τα πλοία που φαίνονται στον ορίζοντα, αλλά όλα όσα παραμονεύουν κάτω από την επιφάνεια ή πετούν σε χαμηλό υψόμετρο.