
Στις 18 και 19 Αυγούστου τα συστήματα παρακολούθησης πτήσεων εντόπισαν τουλάχιστον 50 στρατιωτικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ να επιχειρούν ταυτόχρονα σε περιοχή στρατηγικής σημασίας, κοντά στον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ, ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία.
Στην αεροπορική αυτή επίδειξη συμμετείχαν αεροσκάφη επιτήρησης E-3 Sentry AWACS, εναέριου ανεφοδιασμού, αμερικανικά και νορβηγικά μαχητικά, μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και ανθυποβρυχιακά P-8 Poseidon.
Η «άσκηση» αυτή δεν είχε ανακοινωθεί! Οι υπηρεσίες παρακολούθησης πτήσεων ανοιχτού κώδικα κατέγραψαν επίσης έξι μαχητικά F-35A Lightning II από την RAF Lakenheath στο Ηνωμένο Βασίλειο και ένα αεροσκάφος προειδοποίησης E-7 της τουρκικής Αεροπορίας που επιχειρούσε στην ευρύτερη περιοχή της άσκησης.
Το πιο λειτουργικά ξεχωριστό στοιχείο του αεροπορικού αυτού στόλου, ήταν το EA-37B Compass Call II, η νεότερη πλατφόρμα ηλεκτρονικού πολέμου της Αεροπορίας των ΗΠΑ, σχεδιασμένη να διαταράσσει τις εχθρικές επικοινωνίες, τα συστήματα ραντάρ και τα δίκτυα διοίκησης και ελέγχου.
Το αεροσκάφος είχε αναπτυχθεί στον Κόλπο της Σούδας στην Κρήτη για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή πριν από αυτήν την αποστολή.
Τα δεδομένα παρακολούθησης πτήσης αναγνώρισαν το αεροσκάφος με αριθμό ουράς 19-5591 που πετούσε με το διακριτικό κλήσης SHOCK55 και το οποίο αναχώρησε από τον Κόλπο της Σούδας, στάλθηκε στην Αεροπορική Βάση Powidz στην Πολωνία, πέταξε σε μοτίβο αναμονής δυτικά του Καλίνινγκραντ για περίπου δύο ώρες εστιάζοντας στο ηλεκτρομαγνητικό περιβάλλον της περιοχής και επέστρεψε απευθείας στον Κόλπο της Σούδας!
Η αποστολή προσανατολιζόταν στη χαρτογράφηση του ηλεκτρομαγνητικού περιβάλλοντος του Καλίνινγκραντ.
Οι αναλυτές χαρακτήρισαν τη αεροπορική αυτή συγκέντρωση ως μία από τις μεγαλύτερες του ΝΑΤΟ στην περιοχή τα τελευταία χρόνια.
Το ΝΑΤΟ παρουσίασε τις πτήσεις ως μέρος της «αμυντικής στάσης» στην ανατολική πτέρυγα. Τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ωστόσο, τις περιέγραψαν ευθέως ως προκλητικές ενέργειες που στοχεύουν στην αύξηση της πίεσης προς τη Ρωσία.
Η πραγματικότητα είναι ότι το ΝΑΤΟ, υπό αμερικανική ηγεσία, συνεχίζει να κλιμακώνει τις στρατιωτικές δραστηριότητες ακριβώς δίπλα στα ρωσικά σύνορα, την ίδια στιγμή που κατηγορεί τη Μόσχα για «υβριδικές απειλές».
Η μαζική αεροπορική παρουσία δεν αποτελεί απλή άσκηση αποτροπής. Αποτελεί επίδειξη ισχύος σε μια περιοχή όπου η Ρωσία διατηρεί ζωτικά στρατηγικά συμφέροντα και όπου κάθε τέτοια κίνηση αυξάνει τον κίνδυνο «παρεξηγήσεων» και ανεπιθύμητης κλιμάκωσης.
Ενώ η Συμμαχία μιλά για «διόρθωση» και για ανάγκη να δείξει ότι είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει τα μέσα της, στην πράξη επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο που οδήγησε στην σύγκρουση στην Ουκρανία:
Συνεχής πίεση, στρατιωτική περιφερειακή συγκέντρωση και προσπάθεια επιβολής τετελεσμένων κοντά στα ρωσικά σύνορα.
Οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία παρουσιάζονται ως οι πιο «ευαισθητοποιημένες», αλλά η υπόλοιπη Ευρώπη καλείται ουσιαστικά να αποδεχθεί μια λογική διαρκούς στρατιωτικοποίησης που δεν οδηγεί σε σταθερότητα.
Η Ρωσία έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι τέτοιες επιδείξεις ισχύος δεν συμβάλλουν στην ασφάλεια, αλλά δημιουργούν νέες πηγές έντασης.
Η μαζική παρουσία δεκάδων αεροσκαφών δίπλα στο Καλίνινγκραντ, σε συνδυασμό με αυξημένη ναυτική δραστηριότητα στην περιοχή, δείχνει ότι το ΝΑΤΟ επιλέγει την οδό της αυξανόμενης πίεσης.
Όταν η μεγαλύτερη στρατιωτική συμμαχία κινείται αιφνιδιαστικά με ταχύτητα και υπό αμερικανική καθοδήγηση στην «αυλή» ενός πυρηνικού κράτους, το μήνυμα που στέλνει δεν είναι αποτροπής αλλά κλιμάκωσης.