Ο θρυλικός Ρώσος κολυμβητής, Αλεξάντερ Ποπόφ, ο οποίος έχει σήμερα γενέθλια και γίνεται 50 ετών, είχε στο παρελθόν έναν καυγά που παραλίγο να του στοιχήσει τη ζωή. Συγκεκριμένα ο Ρώσος κολυμβητής είχε προσπαθήσει να υπερασπιστεί την κοπέλα του από σχόλια πλανόδιων πωλητών σε πόλη της Ρωσίας και μαχαιρώθηκε στους πνεύμονες και στο νεφρό με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει η ζωή του.

Ο Α. Ποπόφ μπορεί να χαρακτηριστεί και ως γόης της εποχής αφού ήταν λατρευτός από το γυναικείο φύλο, σε ηλικία 25 ετών είχε ήδη κατακτήσει τέσσερα χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του αθλήματος στη Ρωσία ξεπερνώντας σε φήμη παίκτες άλλων δημοφιλών αθλημάτων.

Η μετακόμιση και η σχολή κολύμβησης

Ξεκίνησε την ιστιοπλοΐα σε ηλικία επτά ετών και τρία χρόνια αργότερα, κέρδισε τον πρώτο αγώνα σε απόσταση 25 μέτρων. Σημαντική στιγμή στην καριέρα του Α.Ποπόφ, ήταν η μετακόμιση στο Βόλγκογκραντ, όπου τότε υπήρχε μια καλή σχολή κολύμβησης.

Ο αθλητής μπήκε στο Κρατικό Ινστιτούτο Φυσικής Πολιτισμού του Βόλγκογκραντ και στη συνέχεια τον Αύγουστο του 1990 μετακόμισε από την ομάδα του Ανατόλι Ζούτσκοφ στην ομάδα του Γκενάντι Τουρέτσκι , αλλάζοντας το ύπτιο σε ελεύθερο.

Η έλλειψη φαγητού μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης

Ο Γ. Τουρέτσκι προετοίμασε έξοχα τον Α.Ποπόφ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, αν και υπήρχαν πολλές εγχώριες δυσκολίες. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, υπήρχε έλλειψη φαγητού στη χώρα, οπότε ο Γ. Τουρέτσκι έπρεπε να μεταφερθεί στην Ιταλία , όπου μπορούσαν να φάνε κανονικό φαγητό.

Ο προπονητής ήταν σίγουρος ότι δεν υπάρχουν Ολυμπιακές νίκες χωρίς καλό φαγητό και ο Α.Ποπόφ στους Αγώνες στην Ισπανία ευχαρίστησε πλήρως τον μέντορα του, κερδίζοντας τέσσερα μετάλλια, δύο από τα οποία ήταν χρυσά – σε απόσταση 50 και 100 μέτρων ελεύθερο.

Η Αυστραλία και οι κατηγορίες για προδοσία

Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Βαρκελώνη, ο προπονητής έφυγε για την Αυστραλία για να εργαστεί σε ένα τοπικό αθλητικό ινστιτούτο και υποσχέθηκε στον Α.Ποπόφ να τον πάρει μαζί του. Όχι όμως αμέσως, αλλά ένα χρόνο αργότερα και κράτησε την υπόσχεσή του. Μετά την κλήση του προπονητή του πήρε το αεροπλάνο για την Καμπέρα.

Ο Αλεξάντερ Ποπόφ κατηγορήθηκε αμέσως ότι πρόδωσε την πατρίδα του η απάντηση του ήταν ότι δεν θα πουλήσει τον εαυτό του σε άλλη χώρα για ένα εκατομμύριο δολάρια και η Ρωσία ήταν και θα είναι η πατρίδα του .

Τα χρυσά μετάλλια υπό το βλέμμα του Μπιλ Κλίντον

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Ατλάντα του 1996 ήταν μια πλήρης επανάληψη της επιτυχίας του στη Βαρκελώνη. Κατέκτησε τέσσερα μετάλλια, δύο εκ των οποίων είναι χρυσά στα 50 και 100 μέτρα ελεύθερο.

Ολόκληρη η Αμερική περίμενε την επιτυχία από τον Γκάρι Χολ, αφού ακόμη και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον πήγε για να παρακολουθήσει από κοντά τον θρίαμβο του συμπατριώτη του, αλλά στο τέλος άκουσε τον ρωσικό ύμνο στην τελετή απονομής των βραβείων.

Ο καυγάς στη Μόσχα που παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή

Μετά τους Αγώνες, ο Ποπόφ πήγε στη Μόσχα για διακοπές και το βράδυ της 24ης Αυγούστου 1996 παραλίγο να συμβεί μια τραγωδία στον κολυμβητή.
Ξεκουραζόταν σε ένα διαμέρισμα στην οδό Ουντάλτσοβα με τον φίλο του Λεονίντ, την κοπέλα του Ντάρια Σμέλεβα και τη φίλη της.

Ο Ποπόφ βγήκε για να συνοδεύσει τα κορίτσια στο μέρος όπου συνήθως υπήρχε μια πιάτσα με ταξί, όταν οι Καυκάσιοι που πουλούσαν καρπούζια άρχισαν να προσβάλλουν την Ντάρια και τη φίλη της. Ο Ρώσος κολυμβητής υπερασπίστηκε τα κορίτσια αλλά ως αποτέλεσμα μαχαιρώθηκε στο νεφρό και τον πνεύμονα.

Ο αθλητής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της πόλης και χειρουργήθηκε και οι γιατροί κατάφεραν να του σώσουν τη ζωή.

«Παλιότερα, δεν μπορούσα να καταλάβω αν πιστεύω στον Θεό ή όχι. Και μετά αυτή η ιστορία και πολλές περίεργες συμπτώσεις. Πρώτον, ένας από τους Καυκάσιους προσπάθησε να με χτυπήσει στο κεφάλι με ένα λιθόστρωτο, αλλά η πέτρα γρατσούνισε μόνο το δέρμα μου. Δεύτερον , το μαχαίρι κόλλησε στο σώμα μου σε βάθος 15 εκατοστών, δεν άγγιξε ριζικά τα ζωτικά όργανα. Κατέληξα στο συμπέρασμα: Ο Θεός με έσωσε. Και χωρίς δισταγμό δέχτηκα την ιεροτελεστία του βαπτίσματος» είπε ο 50χρονος σήμερα Ποπόφ.

Το κορίτσι που ήταν η μοίρα του

Μετά από αυτό το περιστατικό, συνειδητοποίησε ότι η Ντάρια Σμέλεβα ήταν η μοίρα του. Τα μάτια της είναι το πρώτο πράγμα που είδε ο Ποπόφ όταν ξύπνησε από την αναισθησία. Τον φρόντιζε σε όλη την περίοδο της ανάρρωσης. Ο Α. Ποπόφ δεν αμφέβαλλε για τα συναισθήματά του ούτε ένα δευτερόλεπτο και μεταφέρθηκαν μαζί στην Αυστραλία.

Εκεί παντρεύτηκαν και απέκτησαν τρία παιδιά.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα και το τέλος

Ο Α. Ποπόφ θα μπορούσε να είχε κερδίσει και τους τρίτους Ολυμπιακούς Αγώνες όμως στην απόσταση των 100 μέτρων σταμάτησε ένα βήμα μακριά από το χρυσό χάνοντας από τον Ολλανδό, Πίτερ βαν ντέν Χούγκενμπαντ.

Παρά την αποτυχία, ο Α. Ποπόφ συνέχισε την καριέρα του και πήρε τρία χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Βαρκελώνης το 2003. Στους τέταρτους Ολυμπιακούς Αγώνες του στην Αθήνα το 2004 του ανατέθηκε η μεταφορά της ρωσικής σημαίας. Ο Ρώσος κολυμβητής δεν μπόρεσε να πάρει μετάλλια στην Ελλάδα, όντας δύο φορές τέταρτος στις σκυταλοδρομίες.

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ο Α.Ποπόφ ολοκλήρωσε τη διακεκριμένη αθλητική του καριέρα.