Να ηρεμήσουμε (όλοι!) με τον Βαγιαννίδη…

Πάντοτε είναι ευχάριστο κομμάτι της δουλειάς, το να δίνει κανείς ένα μπράβο, για τους προφανείς λόγους, σε νέους ποδοσφαιριστές όπως ο Βαγιαννίδης του Παναθηναϊκού. Για να παίξει (βασικός, την Κυριακή με τον Παναιτωλικό στο Στάδιο) σημαίνει πως το άξιζε. Κανείς δεν του έκανε χάρη. Δεν υπάρχουν, αυτά. Δεν νοούνται χατίρια, στον σκληρό ανταγωνισμό του επαγγελματικού (πρωτ)αθλητισμού. Μπράβο, λοιπόν. Και…τελεία εδώ.

Διότι εδώ υπεισέρχεται το ακόμη πιο σημαντικό κομμάτι της δουλειάς. Να είναι κανείς, περισσότερο από ευχάριστος, ωφέλιμος. Ο Βαγιαννίδης έπαιξε ένα (…ίσον κανένα, που λένε) ματς. Χαμηλού διακυβεύματος. Εντός έδρας. Με αντίπαλο, την ομάδα που μες στο γήπεδο έχει πάρει τους λιγότερους βαθμούς στο πρωτάθλημα εφέτος. Επαιξε, και καλώς τον έβαλαν κι έπαιξε. Το να παίξει ποδόσφαιρο όμως, αυτό είναι άλλο.

Διαβάστε περισσότερα στο sdna.gr