Η κληρονομιά του Γιάννη Κυράστα

Θάνατος ουδέν προς ημάς το γαρ διαλυθέν αναισθητεί, το δ’ αναισθητούν ουδέν προς ημάς» δίδασκε ο Επίκουρος. Ο Θάνατος δεν είναι τίποτα για μας, γιατί αυτό που διαλύεται δεν έχει αισθήσεις και ό,τι είναι χωρίς αισθήσεις δεν σημαίνει τίποτα για μας.

Ο χαμός του Γιάννη Κυράστα δεν ξύπνησε απλώς τις αισθήσεις όλων μας εκείνη την πρωταπριλιά του 2004. Πρωτίστως απασχόλησε και σημάδεψε την οικογένειά του, είναι όμως από τις πολύ σπάνιες φορές στην ιστορία του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα, που ένας άνθρωπος ένωσε φίλους, γνωστούς, απλούς φιλάθλους και τον καθένα που βρέθηκε στο δρόμο του.

Διαβάστε περισσότερα στο sdna.gr