Αθλητισμός
Τα τρόπαια στο ποδόσφαιρο είναι όπως τα χρήματα στην κοινωνία. Οσο διαχέονται και αλλάζουν χέρια, τόσο πολλαπλασιάζονται οι χαρούμενοι άνθρωποι. Στην ολιγαρχία, χαίρονται λίγοι. Στη μοναρχία, ακόμη χειρότερα, χαίρεται ένας.
Εάν υπάρχει ερώτηση προσωπικής προτίμησης, ποια από τις τέσσερις ομάδες των ημιτελικών θα ήθελα να κατακτούσε εφέτος το Κύπελλο Ελλάδος, η απάντηση μου έρχεται πολύ εύκολη. Ο Αρης. Κι ένα παραπάνω, για τον σπουδαίο Αγγελο Χαριστέα. Ο Αγγελος είναι καθοριστικός ότι ο Αρης, με τον προπονητή που εκείνος διάλεξε το φθινόπωρο, έχει αρχίσει να παίζει ένα ποδόσφαιρο “με ταυτότητα” υπεράνω των προσώπων.
Δεν θα συμβεί. Και μολονότι συμπάσχει αβίαστα κανείς με το τράνταγμα των συναισθημάτων τους, να το θέλουν τόσο πολύ, να είναι στον τελικό ως το 90’+5′ και εν τέλει να φεύγουν από το πεδίο νοκ-άουτ, η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η δραματική εξέλιξη δεν τους αδικεί.
Διαβάστε τη συνέχεια στο sdna.gr
