
Ο Μιχάλης Ζαμπίδης, σε συνέντευξη που παραχώρησε, περιέγραψε ένα άγνωστο περιστατικό στον δρόμο.
«Θυμάμαι μια φορά που πήγα να περάσω από ένα σημείο και κάποιος παραβίασε το στοπ. Σταματήσαμε, κατέβασε το παράθυρο. Το κατεβάζω κι εγώ, του χαμογελάω και με κοιτάζει. Τα έχασε. Με ξανακοιτάζει και μου λέει: “Καλημέρα, αγόρι μου.”», είπε.
Σε ερώτηση που του έγινε για τον πιο δύσκολο αντίπαλο που έχει αντιμετωπίσει ο Μιχάλης Ζαμπίδης θυμήθηκε τον αγώνα που έδωσε απέναντι στον Γκιουρκάν Οζκάν το 2003 στην Αυστραλία όπου επικράτησε με νοκ άουτ.
«Δικλείδα ασφαλείας. Δεν έχω παίξει ακόμη με τον πιο δύσκολο αντίπαλο, τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Ιδιαίτερο ματς ήταν όταν αγωνίστηκα με τον Γκιουρκάν Οζκάν, ο οποίος ήταν τρεις κατηγορίες πάνω. Ήταν σαν Δαβίδ εναντίον Γολιάθ. Μπήκα στο ρινγκ και είδα μπροστά μου ένα θηρίο. Εγώ ήμουν 69 κιλά και εκείνος 82, ενώ αγωνιζόταν και με βαρέα βάρη, 100-120 κιλά, και τους κέρδιζε», είπε.
Και συνέχισε: «Όταν το είπα στην ομάδα μου, ήθελαν να με… δαγκώσουν όλοι. Αυτό που βίωσα στη Μελβούρνη ήταν μοναδικό. Ο ελληνισμός εκεί είναι πολύ δυνατός. Μου έλεγαν: κέρδισε για να μπορούμε να βγούμε έξω την επόμενη ημέρα. Στο στάδιο υπήρχαν 6.000 Τούρκοι και 6.000 Έλληνες. Πραγματικά χρειάστηκε να κάνω τη μεγαλύτερη διαχείριση, ψυχολογικά και σωματικά, για να μπορέσω να ανταποκριθώ».
Όσον αφορά για το πώς είναι στην καθημερινότητά του ο Μιχάλης Ζαμπίδης απαντά: «Παλαιότερα είχα τις εκρήξεις θυμού μου, όμως πλέον επενδύω όλη αυτή την ένταση μέσα στο ρινγκ. Προσπαθώ να μην πιέζω τον εαυτό μου. Όταν έχεις εκρήξεις κάνεις κακό στην ψυχή σου, το στομάχι σου και στους γύρω σου».