Η ζωή του Παρασκευά Άντζα που «λύγισε» από την νόσο ALS

Έφυγε από τη ζωή στα 49 του χρόνια ο Παρασκευάς Άντζας (Βούλης), ένας από τους πιο ταλαντούχους κεντρικούς αμυντικούς που πέρασαν από το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Ο παλαίμαχος του Ολυμπιακού και της Εθνικής πάλευε για χρόνια με την Πλαγία Αμυοτροφική Σκλήρυνση (ALS), τη σκληρή νόσο που τον καθήλωσε και τελικά τον νίκησε.

Η χαμένη ευκαιρία της ζωής του

Το 1998, στον τελικό του Ευρωπαϊκού Ελπίδων κόντρα στην Ισπανία, ο Άντζας έπαιξε δίπλα στον Τραϊανό Δέλλα.

Η Ελλάδα έχασε 1-0, αλλά εκείνος ξεχώρισε. Οι ειδικοί έβλεπαν σε αυτόν τον ψηλό, τεχνικά άρτιο αμυντικό έναν μελλοντικό ηγέτη της Εθνικής Ανδρών.

Με τον Ολυμπιακό έζησε μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές στο Champions League, αντιμετωπίζοντας Ρεάλ Μαδρίτης, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Γιουβέντους, Πόρτο και Τσέλσι.

Ήταν βασικός στα ιστορικά διπλά του Ολυμπιακού σε Ρώμη και Βρέμη.

Συνολικά κατέκτησε 7 πρωταθλήματα και 3 Κύπελλα Ελλάδας με τους ερυθρόλευκους.

Η απόφαση που άλλαξε τα πάντα

Το 2003, στα 26 του χρόνια, τα παράτησε ξαφνικά. Άφησε Ολυμπιακό, Εθνική και Ευρώπη, επέστρεψε στη Δράμα.

Λίγο καιρό πριν είχε χάσει τον πατέρα και τον παππού του. Όπως εξήγησε αργότερα, δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τον πόνο. Έχασε έτσι και το Euro 2004, στο οποίο η Ελλάδα θα θριάμβευε.

Επέστρεψε προσωρινά (Δόξα Δράμας, Ξάνθη, και πάλι Ολυμπιακός το 2007), αλλά το 2009 κρέμασε οριστικά τα παπούτσια του.

Οι προπονητές που δούλεψαν μαζί του (Μπάγεβιτς, Βαλβέρδε, Ρεχάγκελ, Λεμονής κ.ά.) έλεγαν πως είχε τα προσόντα να παίξει ακόμα και σε Μπαρτσελόνα.

Ταπεινός και αγαπητός

Ο Βασίλης Τοροσίδης αποχαιρέτησε τον παλιό του συμπαίκτη με συγκινητικά λόγια: «Βούλη, για μένα ήσουν πρώτα παράδειγμα ταπεινού ανθρώπου και μετά παράδειγμα ποδοσφαιριστή».

Ο Δημήτρης Μαυρογεννίδης έλεγε για εκείνον: «Ο Άντζας ήταν ένας μπακ επιπέδου Μπαρτσελόνα».

Ο Άντζας έζησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ασχολήθηκε με τις Ακαδημίες και παρέμεινε ταπεινός μέχρι το τέλος.

Κηδεύεται την Τρίτη στη Δράμα.Ένας ποδοσφαιριστής με σπάνιο ταλέντο, αρχοντικό στυλ και τεράστια καρδιά. Το ελληνικό ποδόσφαιρο θρηνεί έναν από τους καλύτερους χαρακτήρες του. Αιωνία σου η μνήμη, Βούλη…