Άλλα σπορ
Ο Εμμανουήλ Καραλής κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανοιχτού στίβου, αυτή τη φορά στο Μπέρμιγχαμ.
Με άλμα στα 6,00 μέτρα έδωσε ξανά μάχη μέχρι τέλους με τον ανίκητο Αρμάντ «Μόντο» Ντουπλάντις, ο οποίος πήρε το τέταρτο χρυσό του σε Ευρωπαϊκό με ρεκόρ αγώνων 6,15 μέτρα.
Πέρα από τις επιδόσεις και τις αγκαλιές μετά τον αγώνα, έχει ξεσπάσει συζήτηση για τη σχέση των δύο αθλητών.
Είναι πολλοί που παρατηρούν τη «γλώσσα του σώματος» τους και σχολιάζουν ότι ο Καραλής φαίνεται πάντα γνήσιος, ανοιχτός και φιλικός, ενώ ο Ντουπλάντις δείχνει πιο συγκρατημένος και, κατά ορισμένους, με δόσεις υπεροψίας.
«Ο Ντουπλάντις είναι φιλικός προς τον Μανόλο όσο κερδίζει… Ο Σουηδός το παίζει, ο δικός μας το εννοεί», λένε χαρακτηριστικά.
Άλλοι συμφωνούν ότι ο Καραλής είναι «καλό παιδί» και υπερβολικά φιλικός, ενώ ο αντίπαλός του φαίνεται να τον «ανέχεται» περισσότερο παρά να τον αντιμετωπίζει ως ίσο.
Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Οι δύο αθλητές έχουν αναπτύξει μια ιδιότυπη σχέση αντιπάλων που συχνά ανταλλάσσουν χειραψίες, αγκαλιές και ακόμη και selfies.
Ο Ντουπλάντις έχει επαινέσει δημόσια τον Έλληνα και έχει παραδεχτεί ότι τον υπολογίζει. Ο Καραλής από την πλευρά του δεν κρύβει τον σεβασμό του προς τον παγκόσμιο ρέκορντμαν, αλλά την ίδια στιγμή τον πιέζει όσο κανένας άλλος.
Το γεγονός ότι ο Μανόλο καταφέρνει να ανεβάζει τον πήχη και να αναγκάζει τον Σουηδό να «ιδρώσει» έχει αλλάξει την ισορροπία.
Ο Ντουπλάντις δεν αντιμετωπίζει πλέον έναν απλό διεκδικητή μεταλλίου, αλλά έναν σταθερό αντίπαλο που τον φέρνει στα όριά του.
Η συζήτηση για το τουπέ και την ειλικρίνεια ίσως να είναι υπερβολική. Στην κορυφή του παγκόσμιου αθλητισμού η ανταγωνιστικότητα είναι δεδομένη.
Ωστόσο εδώ υπάρχει ένα ζήτημα: Ο Καραλής κινδυνεύει να γίνει ο αιώνιος «δεύτερος» και να είναι και χαρούμενος με αυτό.
Ο Ντουπλάντις από την άλλη θεωρεί ως «θεϊκό του δικαίωμα» να είναι πρώτος.
Γι’ αυτό ευθύνεται ο Καραλής. Ας δοκιμάσει να είναι φίλος με τον Ντουπλάντις όταν και οι δύο τελειώσουν τις καριέρες του και όταν ο Σουηδός χάσει έστω μία φορά σε μεγάλη διοργάνωση από τον Έλληνα.
Μέχρι τότε είναι αντίπαλοι.
Και ο Λάρι Μπερντ και ο Μάτζικ Τζόνσον είναι φίλοι «for life» αλλά όσο έπαιζαν αντίπαλοι «ξεπάτωναν» ο ένας τον άλλον.
Με μία διαφορά όμως: Και ο Μάτζικ και ο Λάρι ήταν απολύτως «ίσοι» στο αθλητικό τους μεγαλείο. Η κόντρα τους έφτιαξε την αίγλη του ΝΒΑ όταν στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 πήγαινε για «φούντο».
Να γνωρίζει ο Εμμανουήλ, ότι οι φιλίες κρατάνε μόνο όταν ο άλλος σε θεωρεί «ίσο». Γι’ αυτό καλό θα είναι να γίνει πιο επιθετικός. Έχει χρόνο για αγκαλιές στο μέλλον, από άλλο πόστο.
