Παρασκήνιο
Η Έρρικα Πρεζεράκου κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής της συνέντευξης το πρωί του Σαββάτου (30/5) ανέφερε πώς «όταν σταμάτησα τον πρωταθλητισμό συνειδητοποίησα ότι είχα έναν φόβο με τους ανθρώπους».
Παράλληλα, περιέγραψε πώς για χρόνια απέφευγε καταστάσεις και ανθρώπους μέσα από μηχανισμούς άμυνας που είχε αναπτύξει.
«Όταν σταμάτησα τον πρωταθλητισμό σε μεγάλη ηλικία πια, συνειδητοποίησα ότι είχα έναν φόβο με τους ανθρώπους.
Ειδικά όταν δεν είχα κάποιο σκοπό ή στόχο όταν τους συναντούσα. Ένιωθα έτσι πολύ περίεργα μέσα μου και η τάση μου ήταν να αποφεύγω», ανέφερε η Έρρικα Πρεζεράκου.
Η πρωταθλήτρια εξήγησε ότι τα δύο τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να διαχειρίζεται τη φοβία της.
«Αυτό συνεχίστηκε για πολλά χρόνια. Τα τελευταία δύο χρόνια κατάφερα να τα κάνω replace αυτά. Όλα. Να τα αντικαταστήσω δηλαδή σαν διαδικασίες. Για πολλά χρόνια με παρατηρούσα, γιατί είχα δημιουργήσει τόσο ωραίους, έξυπνους μηχανισμούς για να αποφεύγω», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Η Έρρικα Πρεζεράκου μοιράστηκε επίσης ένα μάθημα που διδάχθηκε από τον πρωταθλητισμό και τη βοήθησε να αντιμετωπίσει την αγοραφοβία.
«Στο επί κοντώ είχαμε μάθει κάτι που ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον και έτσι το προτείνω και σε όλους τους ανθρώπους.
Έλεγε ο προπονητής ότι, όταν σπάσει ένα κοντάρι, πήγαινες να κάνεις το άλμα και σπάσει το κοντάρι, πρέπει την ίδια στιγμή να πάρεις ένα κοντάρι, να πας να τρέξεις και να κάνεις ένα άλμα. Να μπεις μέσα στον φόβο δηλαδή», σημείωσε.
Κάποια στιγμή, τόνισε σε άλλο σημείο, αντιλήφθηκε ότι ο τρόπος ζωής της δεν ήταν ουσιαστικός.
«Κατάλαβα πως δεν ζω πραγματικά, υπήρχα μέσα σε μία ασφάλεια που είχα δημιουργήσει. Θυμάμαι πως μετά από μία βάπτιση έκλαιγα στο μπάνιο και έλεγα “δεν αντέχω άλλο”», κατέληξε.
