
Ένα μπουκάλι τοποθετημένο στην οροφή ενός αυτοκινήτου μπορεί να μοιάζει με μια τυχαία ή παράξενη εικόνα, ωστόσο σε μία χώρα της Νότιας Αμερικής αποτελεί εδώ και δεκαετίες έναν άτυπο κώδικα που συνδέεται με την πώληση μεταχειρισμένων οχημάτων.
Η συγκεκριμένη πρακτική έχει τις ρίζες της στην Αργεντινή, όπου εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1950. Εκεί, ένα μπουκάλι πάνω στην οροφή ενός αυτοκινήτου μπορούσε να «διαφημίσει» διακριτικά ότι το όχημα ήταν προς πώληση, χωρίς να χρειάζεται κάποια πινακίδα ή άλλη εμφανής ένδειξη.
Η προέλευση της συνήθειας συνδέεται με τους φορολογικούς περιορισμούς που ίσχυαν εκείνη την εποχή.
Η τοποθέτηση σχετικής ένδειξης για την πώληση ενός οχήματος μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα ή πρόσθετες επιβαρύνσεις, με αποτέλεσμα να αναζητηθεί ένας διαφορετικός τρόπος ενημέρωσης των ενδιαφερομένων.
Έτσι, το μπουκάλι στην οροφή άρχισε να λειτουργεί ως ένα άτυπο «σήμα» μεταξύ των οδηγών και όσων γνώριζαν τη σημασία του.
Με τα χρόνια, η αρχική πρακτική ξεπέρασε την ανάγκη που την είχε δημιουργήσει και πέρασε στη λαϊκή παράδοση της χώρας. Ακόμη και σήμερα, η εικόνα ενός αυτοκινήτου με μπουκάλι στην οροφή μπορεί να αποτελεί ένδειξη ότι ο ιδιοκτήτης του αναζητά αγοραστή.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η συγκεκριμένη παράδοση παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό τοπικό φαινόμενο και δεν καθιερώθηκε ως διεθνής κώδικας μεταξύ των οδηγών.
Ωστόσο, η διάδοση της ιστορίας μέσω του διαδικτύου έχει κάνει γνωστή τη συγκεκριμένη πρακτική και εκτός Αργεντινής.
Σε χώρες όπου υπάρχουν περιορισμοί σχετικά με την τοποθέτηση πινακίδων «πωλείται» στα αυτοκίνητα, η ιδέα ενός διακριτικού συμβόλου θα μπορούσε θεωρητικά να αποκτήσει αντίστοιχη χρησιμότητα.
Σήμερα, βέβαια, οι αγγελίες στο διαδίκτυο έχουν καταστήσει πολύ ευκολότερη την πώληση ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου.
Παρ’ όλα αυτά, η παράδοση με το μπουκάλι αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι οδηγοί δημιούργησαν στο παρελθόν τους δικούς τους «κώδικες» επικοινωνίας, πολύ πριν τα κινητά τηλέφωνα και οι διαδικτυακές πλατφόρμες αλλάξουν την αγορά αυτοκινήτου.