
Έντονες είναι πλέον οι διεργασίες μεταξύ των νέων κομμάτων (Καρυστιανού-Τσίπρας, των υπό ίδρυση κομμάτων, Α.Σαμαράς και κόμμα «σκληρής» Δεξιάς με τις ευλογίες του Η.Κασιδιάρη που τελικά απελευθερώνεται τον Σεπτέμβριο) και τα υπάρχοντα μικρότερα κόμματα της Βουλής.
Συγκεκριμένα ποιο σημαντική κινητικότητα καταγράφεται στον χώρο της Αριστεράς, όπου η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Πλεύση Ελευθερίας καταγράφουν μεν μία σημαντική πτώση αλλά βρίσκονται στο όριο της εισόδου στην Βουλή και αναζητούν συμμαχίες λογικά στον χώρο της Αριστεράς, δηλαδή, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο Παύλος Πολάκης και όποια στελέχη και σχηματισμοί δεν ακολουθήσουν τον Α.Τσίπρα στο νέο του εγχείρημα είναι υποψήφιοι για συνεργασία που θα εξασφαλίσει την είσοδο τους στην Βουλή.
Από την άλλη πλευρά ο Α.Σαμαράς κάνει ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις και σίγουρα και αυτός θα αναζητήσει συνεργασίες με όλες τις κεντροδεξιές και δεξιές δυνάμεις που έχουν αποστασιοποιηθεί από την σημερινή Νέα Δημοκρατία.
Η Μ.Καρυστιανού θεωρείται πολύ πιθανό να «κλειδώσει» μια συνεργασία με την Νίκη με την οποία έχουν πάρα πολλά κοινά όπως επίσης κοινά έχουν και με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, αν και η Πλεύση Ελευθερίας θα επιλέξει συνεργασία με άλλα κόμματα της Αριστεράς όπως προαναφέραμε.
Ένα ερώτημα είναι τι θα πράξει η Αφροδίτη Λατινοπούλου η οποία παραμένει σταθερή στις δημοσκοπήσεις περίπου στο 3% έχοντας ένα εκλογικό κοινό νεανικό με σταθερές συντηρητικές απόψεις.
Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά για την νεότερη Ελληνίδα πολιτικό, η οποία κάνει εξαιρετική δουλειά στο Ευρωκοινοβούλιο και ορισμένοι πολιτικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι «έχει όλο το μέλλον δικό της» και η δουλειά που κάνει στις Βρυξέλλες συμποσούται στην φράση «μόνη τους κάνει όσα κάνουν μαζί όλες οι κοινοβουλευτικές των ελληνικών κομμάτων» και είναι πολύ καλύτερο για την ίδια να επιμείνει στην Ευρωβουλή παρά να επιδιώξει να μπει στην ελληνική Βουλή.
Αντίθετα η Ελληνική Λύση του Κ.Βελόπουλου, έχει ήδη υποστεί δημοσκοπική καθίζηση με την εμφάνιση του κόμματος Καρυστιανού και έπεται περαιτέρω πολιτική πίεση από την επισημοποίηση της καθόδου του Α.Σαμαρά και του «σκληρού» δεξιού κόμματος του Ηλία Κασιδιάρη, έστω και αν ο ίδιος δεν θα είναι επικεφαλής.
Υπό ορισμένες συνθήκες όσο και αν αυτό ακούγεται παράξενο, είναι όμως 100% βέβαιο, ότι η Ελληνική Λύση θα δώσει αγώνα για να μπει στην Βουλή.
Ειδικά αν συνεχιστούν οι γκάφες όπως, το να τάσσεται με την κυβερνητική πλειοψηφία λειτουργώντας ως «ουρά» της ΝΔ, όπως συνέβη στην πρόσφατη περίπτωση μη κλήσης στην Βουλή του ανιψιού του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη και κατά νόμον πολιτικά και ποινικά υπεύθυνου για τις υποκλοπές.
Σε ότι αφορά τα λοιπά κόμματα, το ΠΑΣΟΚ, έχει καλά στελέχη πρώτης γραμμής και θα δώσει την μάχη της δεύτερης ή της τρίτης θέσης αλλά και ο Α.Τσίπρας, έχοντας αναπτύξει ισχυρή δυναμική από την αρχή της υποψηφιότητάς του, εύκολα παίζει μεταξύ δεύτερης και τρίτης θέσης.
Αναφορικά με τον χρόνο των εκλογών για την ΝΔ όλη η μάχη όπως αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις οι οποίες είναι φιλικές προς αυτήν θα δοθεί στο όριο του 25%.