Ελληνική Πολιτική
Η επιχειρησιακή αξία ενός στρατού δεν κρίνεται από τα όπλα που έχει αλλά και αν μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, δηλαδή αν υπάρχει επάρκεια σε ανταλλακτικά και πυρομαχικά.
Πόσα ΤΟΜΑ, άρματα μάχης, μαχητικά και φορτηγά αυτή την στιγμή είναι πράγματι επιχειρησιακά;
Γιατί είναι άλλο πράγμα να κατέχεις κάτι και άλλο να γνωρίζεις ότι αυτό θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανά πάσα στιγμή. Για να εξασφαλίζεται αυτό πρέπει να υπάρχει σταθερή ροή ανταλλακτικών και μια επιμελητεία που να προσφέρει ότι χρειάζεται.
Η κυβέρνηση κάνει αγορές που αφορούν τις Ένοπλες Δυνάμεις, μόνο όπου υπάρχει «οικονομικό ενδιαφέρον», μη δίνοντας καμία σημασία στα «μικροπράγματα», όπως οι αγορές νέων ελαστικών, με αποτέλεσμα το προσωπικό να τίθεται σε άμεσο κίνδυνο ακόμα και για απλές μεταφορές με στρατιωτικά οχήματα.
Ειδικότερα, όχημα μεταφοράς προσωπικού της 6ης ΤΑΞΥΠ, που μετέφερε συνολικά 18 άτομα – μεταξύ των οποίων και φαντάροι – με προορισμό την Αθήνα, κινδύνευσε σοβαρά όταν έσκασε το λάστιχό του ενώ έτρεχε με 100 χιλιόμετρα την ώρα.
Αυτό που προκάλεσε σοκ όμως ήταν ημερομηνία παραγωγής του συγκεκριμένου ελαστικού: Η 37η εβδομάδα του 2013!
Δηλαδή, σχεδόν 13 χρόνια πριν. Η χρονολογία αντικατάστασης δεν είναι τυχαία. Το 2013 είχαν ήδη προγηθεί τρία χρόνια Μνημονίων και πάλι καλά που αντικαταστάθηκαν.
Τότε δεν υπήρχαν ούτε καύσιμα (και ακόμα δεν έχει αποκατασταθεί η επάρκεια καυσίμων).
Το «μυστικό» βέβαια βρίσκεται αλλού καθώς από την κυβέρνηση «πουλάνε» την θεωρία του ισχυρού στρατού και οι αγορές είναι μόνο ίσα ίσα αυτές που έχουν «κέρδος».
Το γεγονός ότι δεν σημειώθηκε τραγωδία οφείλεται σε τύχη και στην ικανότητα του οδηγού.
Σε διαφορετική περίπτωση, με το όχημα να είναι πλήρες και σε τέτοια ταχύτητα, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τραγικές.
Σύμφωνα με τις διεθνείς συστάσεις των κατασκευαστών και των αρμόδιων οργανισμών, τα ελαστικά πρέπει να αντικαθίστανται το αργότερο μετά από 6 10 χρόνια, ανεξάρτητα από την κατάσταση του πέλματος.
Το καουτσούκ γερνάει, σκληραίνει και χάνει τις ιδιότητές του ακόμα και αν το όχημα παραμένει ακινητοποιημένο.
Ένα ελαστικό του 2013 που κυκλοφορεί το 2026 δεν αποτελεί απλώς αμέλεια· αποτελεί συνειδητή διακινδύνευση ανθρώπινων ζωών.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επανειλημμένα παρουσιάσει τις Ένοπλες Δυνάμες ως προτεραιότητα και υποτίθεται ότι προχώρησε σε μεγάλες εξοπλιστικές προμήθειες και «εκσυγχρονισμό».
Ωστόσο, την ίδια στιγμή, βασικά μέσα μεταφοράς προσωπικού συνεχίζουν να κυκλοφορούν με υλικά που θα έπρεπε να έχουν αποσυρθεί πριν από χρόνια.
Η αλήθεια βέβαια είναι ακόμα πιο πικρή. Θα έπρεπε να αντικατασταθεί το τροχαίο υλικό των Ενόπλων Δυνάμεων στο σύνολό του 25 χρόνια πριν! Πόσο μάλλον τα λάστιχα.
Η εικόνα αυτή δεν συνάδει με τις εξαγγελίες περί «ισχυρής άμυνας» και «φροντίδας για το προσωπικό».
Το πρόβλημα είναι καθαρά πολιτικό. Η συντήρηση του υπάρχοντος στόλου απαιτεί συνεχή χρηματοδότηση, έλεγχο και λογοδοσία.
Όταν ένα όχημα που μεταφέρει στρατιώτες κυκλοφορεί με ελαστικά 13 ετών, σημαίνει ότι είτε οι έλεγχοι είναι ανεπαρκείς, είτε οι πιστώσεις για αναλώσιμα και ανταλλακτικά είναι ανεπαρκείς, είτε η ιεράρχηση προτεραιοτήτων είναι λάθος.
Η κυβέρνηση προτιμά να προβάλλει τις μεγάλες συμφωνίες και τις τελετές παράδοσης νέων συστημάτων.
