Ελληνική Πολιτική
Η εκτίμηση για το πότε θα γίνουν οι εκλογές εξετάζεται καθημερινά εδώ και μήνες, αλλά η πολιτική πραγματικότητα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση γίνεται ολοένα και πιο δύσκολα διαχειρίσιμη.
Αντί να πορεύεται με σιγουριά όπως πίστευε προς την κάλπη, το Μέγαρο Μαξίμου δείχνει να παλεύει με εσωτερικές εντάσεις, φθίνουσα δημοτικότητα και προβλήματα που συσσωρεύονται χωρίς ουσιαστική λύση.
Και σαν να μην έφταναν όλες οι δυσώδεις υποθέσεις που ταλανίζουν την κυβέρνηση εδώ και χρόνια, όπως ΟΠΕΚΕΠΕ, υπολκλοπές, έγκλημα των Τεμπών, έρχεται να προστεθεί ακόμα μία, αυτή με το κύκλωμα των πολεοδομιών, η οποία ήδη έχει κοστίσει δύο «γαλάζιους» Γενικούς Γραμματείς!
Η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται εγκλωβισμένη.
Στελέχη με γνώση των εσωκομματικών πραγμάτων παραδέχονται σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ότι το ρεαλιστικό ταβάνι του κόμματος σε συνθήκες πραγματικής εκλογικής μάχης δύσκολα ξεπερνά το 28%.
Αν δεν περάσει το 25%, χάνει ακόμα και το μπόνους των 20 εδρών, και τότε η απλή αναλογική θα ανοίξει την πόρτα σε ραγδαίες και απρόβλεπτες εξελίξεις.
Η εσωτερική αμφισβήτηση φουντώνει, με κορυφαία στελέχη να συζητούν ήδη με αγωνία το σενάριο της «επόμενης ημέρας».
Στο οικονομικό και κοινωνικό μέτωπο, η εικόνα δεν είναι καλύτερη ενώ τα πρώτα μηνύματα του τουρισμού δεν είναι καθόλου καλά.
Μύκονος και Σαντορίνη – τα δύο νησιά-ναυαρχίδες του ελληνικού τουρισμού – καταγράφουν φέτος πτώση που φτάνει το 20-30% στις προκρατήσεις.
Ξενοδοχεία με δεκάδες δωμάτια έχουν μονοψήφιες κρατήσεις για τον Αύγουστο.
Η κυβέρνηση, που τόσο καιρό βασιζόταν στον τουρισμό ως μοχλό ανάπτυξης, φαίνεται να παρακολουθεί παθητικά μια σημαντική πηγή εσόδων να συρρικνώνεται χωρίς να παρεμβαίνει αποτελεσματικά.
Προσθέστε σε όλα αυτά την εικόνα ενός πρωθυπουργού που ζυγίζει διαρκώς πότε να πάει σε εκλογές – ανάλογα με το ποιον θέλει να «κόψει» περισσότερο (Τσίπρα ή Σαμαρά) – αντί να κυβερνά με σχέδιο και στρατηγική.
Η εντύπωση που δημιουργείται είναι μια κυβέρνηση που δεν ελέγχει πλέον πλήρως ούτε το δικό της κόμμα, ούτε την οικονομική συγκυρία, ούτε την ατζέντα.
Η φθορά είναι πια εμφανής. Και όσο πλησιάζουμε στην τελική ευθεία των εκλογών, τόσο περισσότερο φαίνεται ότι η Νέα Δημοκρατία δεν εισέρχεται σε αυτή την αναμέτρηση από θέση ισχύος, αλλά από θέση άμυνας – προσπαθώντας να διαχειριστεί τις ζημιές και να διατηρήσει μία κάποια πρωτοβουλία των κινήσεων, παρά να διεκδικήσει μια νέα, καθαρή εντολή.
