Κυβέρνηση
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και υφυπουργός στον πρωθυπουργό, Παύλος Μαρινάκης, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής δήλωσε πως «τα περιφερειακά κανάλια αδειοδοτούνται μετά από 28 χρόνια στασιμότητας».
«Μετά από 28 χρόνια, μετά από ολόκληρες δεκαετίες στασιμότητας, αδράνειας και ομηρίας, γίνεται μια ιστορική θεσμική αλλαγή και τα κανάλια περιφερειακής εμβέλειας αδειοδοτούνται οριστικά, με διαφάνεια, κριτήρια, μέσα από τη διαδικασία του ΕΣΡ» είπε και πρόσθεσε: «Το σημερινό νομοσχέδιο άργησε 28 χρόνια. Μέχρι σήμερα, το σύνολο των περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών λειτουργούν στην πραγματικότητα υπό ομηρία. Λειτουργούν με νόμιμο μεν αλλά προσωρινό τρόπο, χωρίς στην πραγματικότητα κριτήρια και έλεγχο».
Όπως διευκρίνισε, δύο θα είναι οι φάσεις αδειοδότησης από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.
«Στην πρώτη φάση, κάθε πάροχος περιεχομένου οφείλει να πληροί ελάχιστες ποιοτικές προϋποθέσεις για να εκπέμπει στην περιφερειακή ζώνη του, φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, διαφάνεια ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς, λευκό ποινικό μητρώο για συγκεκριμένα αδικήματα, ελάχιστο αριθμό εργαζομένων, κτιριακές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό, προγραμματική πληρότητα.
Αν υπάρχουν περισσότεροι αιτούντες από τον αριθμό των αδειών, -η ΕΕΤΤ, με βάση τη χωρητικότητα του σήματος, πριν την αδειοδότηση, θα πει πόσες είναι οι συχνότητες σε κάθε περιφερειακή ζώνη – οι οποίες προβλέπεται να είναι τουλάχιστον όσες τώρα λειτουργούν, άρα να μην κλείσει κάποιος τηλεοπτικός σταθμός- τότε θα υπάρξει μια δεύτερη φάση και εκεί θα μοριοδοτούνται ποιοτικά κριτήρια συγκριτικά, όπως είναι ο τζίρος, ο αριθμός των εργαζομένων και το μισθολογικό κόστος».
Ολόκληρη η ομιλία του Παύλου Μαρινάκη:
«Ξεκινάω με την εξαιρετική πάσα θεωρώ που κάνατε κ. Γιαννούλη, όχι σε μένα προσωπικά, στην Κυβέρνηση που εκπροσωπώ και την παράταξη που ανήκω την Νέα Δημοκρατία, για την επέτειο από το κλείσιμο στην ΕΡΤ, γιατί ξέρετε συνηθίζετε στο δικό σας πολιτικό χώρο, που τώρα είναι διασπασμένος σε πάρα πολλά κόμματα, να μιλάτε για την επέτειο, αλλά δεν λέτε τι συνέβη μετά από αυτή την επέτειο. Θα σας θυμίσω εγώ, κύριε Γιαννούλη, πολύ σύντομα για να μην φάω το χρόνο από το θέμα για το οποίο είμαστε σήμερα και ελάχιστα δυστυχώς μιλάτε πού είναι το νομοσχέδιο για τα περιφερειακά κανάλια. Εγώ λέω κύριε Γιαννούλη, από τη στιγμή που άνοιξε ξανά η ΕΡΤ μετετράπη σε ένα κανάλι που παρέπεμπε σε Βόρεια Κορέα και λειτουργούσε επί των ημερών σας, όπως και τα παρά – Υπουργεία Δικαιοσύνης που λειτουργούσαν επί των ημερών σας και από το 2019 και μετά, ένα κανάλι προπαγάνδας που θα ζήλευε και η Βόρεια Κορέα, έγινε ένα σύγχρονο Μέσο ενημέρωσης.
Λοιπόν, είμαστε σήμερα εδώ λοιπόν, ξεκινάω για την ΕΡΤ, γιατί το έθεσε ο κ. Γιαννούλης, γιατί δυστυχώς μιλάνε για όλα τα υπόλοιπα θέματα από αυτά για τα οποία καλούνται να μιλήσουν ως βουλευτές, με την υποχρέωση που έχουν εκ του Συντάγματος, δηλαδή για το θέμα της ημέρας και όχι μόνο συνεχίζω από εκεί που το άφησα, το μετατρέψαμε σε ένα σύγχρονο ραδιοτηλεοπτικό Μέσο, που σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, είναι το πιο αξιόπιστο, το ERTNEWS, είναι το πιο αξιόπιστο μέσο ενημέρωσης στη χώρα, αλλά αυτή η «κακιά κυβέρνηση Μητσοτάκη» αποφάσισε και η ΕΡΤ και οι υπόλοιποι δημόσιοι οργανισμοί να μην έχουν πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο, που όπως συνέβαινε με όλες τις προηγούμενες «καλές και ευαίσθητες κυβερνήσεις», όπως και της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς, ο εκάστοτε υπουργός όριζε τον πρόεδρο και τον διευθύνοντα σύμβουλο, αποφάσισε, οι άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να διοικήσουν τη δημόσια τηλεόραση να δίνουν εξετάσεις ΑΣΕΠ με κλειστά χαρτιά, να περνάνε από την κρίση του αδιάβλητου, ως προς τις διαδικασίες, του ΑΣΕΠ και στη συνέχεια ο εκάστοτε υπουργός -είχα εγώ την τιμή για πρώτη φορά- να επιλέγει μεταξύ τριών ονομάτων.
Και ήρθε ο ομιλών εκπροσωπώντας την Κυβέρνηση αυτή και έφερε στη Βουλή πριν από κάποιους μήνες ένα νομοσχέδιο μετά από 13 χρόνια, όπου όλοι αυτοί οι «ευαίσθητοι» του πάλαι ποτέ ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, που τώρα έχει διασπαστεί σε χίλια κομμάτια και που παρακολουθούμε όλοι με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την εναλλαγή όλων αυτών των προσώπων και των κομμάτων για να σώσουν την ύπαρξή τους, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε 13 χρόνια για τους εργαζόμενους, κανείς για τις απολαβές τους, κανείς για το γεγονός ότι έπεφταν σε ένα βαρέλι δίχως πάτο τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων για το ανταποδοτικό τέλος, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για τη δημόσια τηλεόραση, αλλά ενδιαφερθήκαμε εμείς και ψηφίσαμε ένα νομοσχέδιο. Άρα, εδώ ταιριάζει κύριε Γιαννούλη που αποχωρήσατε, το «κοίτα ποιος μιλάει» και εσείς και ο ΣΥΡΙΖΑ και τα νέα κόμματα τα οποία δημιουργούνται μπας και σωθείτε πολιτικά.
Το δεύτερο που θέλω να πω είναι για τους γενικούς γραμματείς, επειδή το έθεσε ο κ. Γιαννούλης και δεν θέλω να αποφύγω να απαντήσω σε τίποτα. Πριν από 1,5 χρόνο προεξοφλήσατε το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός ήταν ο «ενορχηστρωτής της συγκάλυψης» για μια συγκάλυψη που ποτέ δεν έγινε, για «ξυλόλια» που δεν υπήρχαν, για «χαμένα βαγόνια», τα οποία τελικά δεν ήταν χαμένα, πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα που ερευνά η Δικαιοσύνη. Όλη αυτή η «συμμορία του ξυλολίου» των κομμάτων της αντιπολίτευσης απεδείχθη πολύ καλά συντονισμένη, αλλά έχασε. Και στο τέλος θα κερδίσει η Δικαιοσύνη και το δίκαιο των ανθρώπων που πόνεσαν. Πριν από 1,5 μήνα όλα αυτά τα κόμματα πάλι, προσπαθώντας να κάνουν ένα απέραντο δικαστήριο τη Βουλή και την πολιτική ζωή του τόπου, μιλούσαν για «κυβέρνηση υποδίκων», αν θυμάμαι καλά. Και ήρθε προεξοφλώντας τη δικαστική κρίση για κάποιους συναδέλφους σας, οι οποίοι οικειοθελώς και προς τιμήν τους ζήτησαν την άρση της ασυλίας τους. Είχατε πει «κυβέρνηση υπόδικων», είχατε βγάλει απόφαση, είχατε «ασκήσει ποινική δίωξη». Ήδη η Δικαιοσύνη αρχειοθέτησε δύο υποθέσεις και μία έκθεση μιας κυρίας, που κάθε άλλο παρά φιλοκυβερνητική μπορεί να χαρακτηριστεί, ανατρέπει τα δεδομένα. Και επιμένουμε εμείς, όλες τις απαντήσεις θα τις δώσει η Δικαιοσύνη. Δεν έχετε βάλει μυαλό στο άκουσμα της είδησης της παραίτησης για προσωπικούς λόγους δύο γενικών γραμματέων, δεν έχετε βάλει μυαλό και συνεχίζετε… Άρα αφήστε το ρόλο του εισαγγελέα στους εισαγγελείς, μην βιάζεστε, μιλάμε για δύο παραιτήσεις για προσωπικούς λόγους και οτιδήποτε άλλο, αν υπάρχει, που εγώ δεν γνωρίζω τίποτα τέτοιο, αλλά δεν θέλω να αποφύγω και καμία απάντηση, απευθύνομαι στην «καρέκλα» του κυρίου Γιαννούλη που έθεσε ερωτήματα, αλλά αποχώρησε, αλλά και σε όλους αυτούς που σπεύδουν να βγάλουν συμπεράσματα, ας τα αφήσουμε στη Δικαιοσύνη γιατί έχω «βαρεθεί να μετράω» τις φορές που η αντιπολίτευση-εισαγγελέας έχει πέσει έξω. Πάω τώρα στις τροπολογίες:
Άρθρο 1 Αναγνώριση προϋπηρεσίας.
Είναι ένα ζήτημα το οποίο μας απασχολεί σε κάθε νομοσχέδιο που έχω την τιμή να προτείνω στη Βουλή προς ψήφιση. Αυτή τη φορά καταφέραμε, μετά από τη σύμφωνη γνώμη στην πραγματικότητα όλων των κομμάτων, πρόταση όλων των κομμάτων και δική μας προφανώς πρωτοβουλία νομοθετική που είχαμε προτείνει από το πρώτο νομοσχέδιο το οποίο πρότεινα πριν από περίπου ένα χρόνο, να έχουμε τη σύμφωνη γνώμη των συναρμόδιων Υπουργείων, του Υπουργείου Οικονομικών και του Υπουργείου Εσωτερικών και σήμερα οι βουλευτές δηλαδή να καλούνται να το ψηφίσουν. Προφανώς κύριε Μπιάγκη και απαιτείται η απόδειξη ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση της προϋπηρεσίας. Αρμόδια άλλωστε είναι τα υπηρεσιακά συμβούλια και φυσικά πρέπει να υπάρχουν αποδεικτικά μέσα γιατί υπάρχει μια διαδικασία. Η δικαστική απόφαση, το έχω πει πολλές φορές στις επιτροπές, το λέω και σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, είναι μια απόφαση που αφορά μία αιτούσα, ad hoc για μία αιτούσα με τα δικά της αποδεικτικά μέσα. Δεν μπορεί λοιπόν συνολικά με νόμο να αναγνωριστεί κάτι αόριστα για όλους. Υπάρχουν διαφορετικοί φορείς, διαφορετικές ειδικότητες, διαφορετικά χρονικά διαστήματα. Δεν μπορεί να λέει ο νόμος ότι αναγνωρίζονται γενικά και αόριστα. Αυτό θα ήταν ανεφάρμοστο. Ο νόμος δίνει πλέον τη δυνατότητα στους ανθρώπους αυτούς. Όσοι είναι λέμε ότι είναι 10, μπορεί να κρίνουν και κάποιοι άλλοι ότι μπορούν να «πατήσουν» πάνω σε αυτή τη διάταξη, να εμφανιστούν ενώπιον των υπηρεσιακών συμβουλίων με τα δικά τους αποδεικτικά μέσα και όπως προβλέπει ο νόμος, να κάνουν χρήση της διάταξης και σε εκείνους ουσιαστικά να επεκταθεί η εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. Δεν μπορούσαμε να νομοθετήσουμε διαφορετικά.
Σχετικά με το άρθρο 3 για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, σας είπα για το άρθρο 2 θα έρθει ο κύριος Γεραπετρίτης, με την προωθούμενη ρύθμιση παρατείνεται μέχρι τον Ιούνιο του 2027 η χορήγηση αποδεικτικών φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας της εταιρείας. Αναστέλλονται μέχρι τον Ιούνιο του 2027 τα μέτρα διοικητικής και αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της κινητής και ακίνητης περιουσίας της εταιρείας. Οι ρυθμίσεις είναι επείγουσες, επειδή η ισχύς των υφιστάμενων πιστοποιητικών ενημερότητας και η αναστολή των μέτρων εκτέλεσης λήγουν 22 Ιουνίου του 2026. Σε περίπτωση που δεν παραταθεί η ισχύς τους, θα επηρεαστεί η ρευστότητα της εταιρείας εξαιτίας της αδυναμίας που θα έχει να εισπράξει χρήματα από το Δημόσιο και να συμμετέχει σε δημόσιους διαγωνισμούς έργων προμηθειών, θα προκληθούν σοβαρά εμπόδια στη δυνατότητά της να συνεχίσει την εκτέλεση εκκρεμών συμβάσεων που συνδέονται με την εθνική άμυνα και ασφάλεια. Δεν θα είναι δυνατή η ολοκλήρωση της πώλησης και μεταβίβασης κυριότητας των ακινήτων της στις θέσεις «ΒΛΥΧΑ» στενά, «ΦΑΡΔΙΑ ΒΛΥΧΑ» του Δήμου Ελευσίνας, σημειώνεται ότι η εταιρία καταβάλλει συνεχή προσπάθεια να μειωθούν σημαντικά οι συνολικές οφειλές της σε ΕΦΚΑ και ΑΑΔΕ και να εφαρμόσει ολοκληρωμένο σχέδιο για την οικονομική της εξυγίανση. Και τέλος, επειδή ετέθη ένα θέμα για τα πνευματικά δικαιώματα, θα δείτε πλήρη υιοθέτηση πρότασης των φορέων συλλογικής διαχείρισης στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που θα κατατεθούν εντός ολίγου.
Πάω στο κύριο μέρος της ομιλίας μου, την οποία προφανώς θα συντμήσω για να σεβαστώ απολύτως, όπως έχω υποχρέωση, το χρόνο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχω σήμερα την τιμή να εισάγω ως αρμόδιος Υφυπουργός για ζητήματα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Τύπου, το τρίτο νομοσχέδιο σε περίπου ένα χρόνο.
Το σημερινό νομοσχέδιο άργησε 28 χρόνια γιατί για 28 ολόκληρα χρόνια, το σύνολο των περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών, δηλαδή των τηλεοπτικών σταθμών της Αττικής και της ελληνικής περιφέρειας, λειτουργούν στην πραγματικότητα υπό ομηρία. Λειτουργούν με νόμιμο μεν αλλά προσωρινό τρόπο, τη λεγόμενο «νόμιμη λειτουργία» και όχι άδεια. Μιλάμε λοιπόν για τους σταθμούς για να καταλάβει ο κόσμος που μας ακούει, οι οποίοι λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα, τα τοπικά κανάλια που με πολύ δύσκολες συνθήκες πολλές φορές αναδεικνύουν τα θέματα κάθε τοπικής κοινωνίας. Οι ιδιοκτήτες των καναλιών, οι εργαζόμενοι, οι δημοσιογράφοι, οι τεχνικοί δουλεύουν νυχθημερόν σε Μέσα τα οποία για να συνεχίσουν να λειτουργούν πρέπει κάθε χρόνο ο αρμόδιος υφυπουργός για τον Τύπο να παρατείνει την λειτουργία τους, χωρίς στην πραγματικότητα κριτήρια, έλεγχο και αντίστοιχα αυτοί οι οποίοι πληρώνουν, οι Έλληνες φορολογούμενοι και πολλές φορές τα χρήματά τους καταλήγουν μέσω προγραμμάτων στήριξης, ενίσχυσης και κρατικής διαφήμισης να μην ξέρουν που πάνε αυτά τα λεφτά. Με το νομοσχέδιο λοιπόν, περνάμε από την νόμιμη λειτουργία, την προσωρινή λειτουργία, η οποία είναι προσωρινή 28 χρόνια, στην κανονική οριστική αδειοδότηση, με κανόνες, με διαφάνεια, με κριτήρια. Και πως το κάνουμε αυτό; Δεν ερχόμαστε να πούμε επειδή εκπροσωπούμε την εκτελεστική εξουσία, «είμαστε εμείς αυτοί που δίνουμε τις άδειες», ερχόμαστε και δίνουμε, όπως έχουμε συνταγματικά υποχρέωση, τη διαδικασία αυτή στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Και το λέω αυτό γιατί τίποτα από όλα αυτά στη χώρα μας δεν ήταν αυτονόητο.
Στην πραγματικότητα καταργούμε στην πράξη δύο βασικές προβλέψεις του νόμου 4339/2015, ο οποίος στη συνέχεια οδήγησε κάποιους και στη Δικαιοσύνη. Το πρώτο, ότι δεν είναι αυτός ο οποίος αποφασίζει ο εκάστοτε υπουργός και το δεύτερο δεν παίρνει άδεια αυτός που δίνει τα περισσότερα σε μια διαδικασία η οποία ξεκίνησε, αν θυμάστε καλά, από το Ινστιτούτο Φλωρεντίας και κατέληξε στα δικαστήρια της χώρας. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό: δύο φάσεις αδειοδότησης από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, στην πρώτη φάση, κάθε πάροχος περιεχομένου οφείλει να πληροί ελάχιστες ποιοτικές προϋποθέσεις για να εκπέμπει στην περιφερειακή ζώνη του, φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα, διαφάνεια ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς, λευκό ποινικό μητρώο για συγκεκριμένα αδικήματα, ελάχιστο αριθμό εργαζομένων, εδώ διασφαλίζουμε τις θέσεις εργασίας, κτιριακές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό, προγραμματική πληρότητα κλπ. και αν υπάρχουν περισσότεροι αιτούντες από τον αριθμό των αδειών, που όχι πάλι εμείς, ούτε το Ινστιτούτο Φλωρεντίας θα καθορίσει, αλλά η ΕΕΤΤ, μια αρχή η οποία με βάση τη χωρητικότητα του σήματος πριν την αδειοδότηση θα πει πόσες είναι οι συχνότητες, οι άδειες σε κάθε περιφερειακή ζώνη και προβλέπουμε να είναι τουλάχιστον όσες τώρα λειτουργούν, άρα να μην κλείσει κάποιος τηλεοπτικός σταθμός, γιατί και αυτό ακούστηκε, τότε θα προχωρήσει στην διαδικασία, αν είναι περισσότεροι τότε θα έχουμε μια δεύτερη φάση και εκεί θα μοριοδοτούνται ποιοτικά κριτήρια συγκριτικά όπως είναι ο τζίρος, ο αριθμός των εργαζομένων και το μισθολογικό κόστος. Το νομοσχέδιο λύνει και ένα άλλο πολύ μεγάλο πρόβλημα και ένα διαχρονικό αίτημα όλων αυτών των σταθμών, οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν μπορούσαν να είναι ευθέως ανταγωνιστικοί στα μεγάλα κανάλια, να εκπέμπουν με υψηλή ευκρίνεια, αυτό το οποίο λέμε πολύ απλά «high definition» και όχι απλά το λύνει το νομοσχέδιο αυτό, αλλά σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών και τον πρόεδρο του Eurogroup, τον Κυριάκο Πιερρακάκη, το κόστος, γιατί είναι υψηλό το κόστος αυτής της μετάβασης, θα καλύπτεται για τουλάχιστον τρία χρόνια και στη συνέχεια προφανώς η διάθεση είναι, εφόσον είμαστε εμείς ξανά, να συνεχιστεί από την Κυβέρνηση. Άρα, οι σταθμοί αυτοί θα πάρουν μία κανονική άδεια, θα εκπέμπουν σε υψηλή ευκρίνεια και θα πληρώνουν ένα τέλος υπέρ ΕΣΡ, που αν υπολογίσει κανείς ότι το κόστος μετάβασης στην υψηλή ευκρίνεια θα καλύπτεται από το κράτος, θα δίνουν και λιγότερα λεφτά, ειδικά στις πιο οικονομικά αδύναμες ή με λιγότερο πληθυσμό περιφερειακές ζώνες. Με λίγα λόγια βάζουμε κανόνες και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι για να πάρεις άδεια πρέπει να έχεις έναν ελάχιστο αριθμό εργαζομένων, δημοσιογράφων και παραπάνω αν έχεις τη λεγόμενη ενημερωτική άδεια αλλά υπάρχουν και κανόνες ως προς τη δικτύωση μεταξύ των περιφερειακών σταθμών για να μη μετατρέπεται ένα περιφερειακό κανάλι σε ένα ατύπως κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας από το «παράθυρο». Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αυτό το νομοσχέδιο δεν γεννήθηκε μέσα σε ένα γραφείο, δεν γράφτηκε πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας διαβούλευσης περίπου δύο ετών. Γιατί προφανώς για να κλείσεις μια εκκρεμότητα περίπου τριάντα ετών πρέπει να ακούσεις όλες τις απόψεις και ο λόγος που μπορεί να ακούσαμε από τους φορείς, που όλοι συμφώνησαν ότι είναι μια πολύ μεγάλη μεταρρύθμιση και αγκάλιασαν αυτό το νομοσχέδιο, ήμασταν όσοι συμμετέχετε ειδικά στην Επιτροπή, μαζί στις αίθουσες και τους ακούσαμε, ο λόγος της τεχνικής δυσκολίας ήταν ότι κάποιοι ήθελαν πιο αυστηρά κριτήρια, κάποιοι ήθελαν πιο χαλαρά κριτήρια. Θεωρώ ότι ισορροπήσαμε και θα δείτε και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις σε ένα δίκαιο πήχη που κανένας υγιώς λειτουργών τηλεοπτικός οργανισμός δεν θα μείνει απέξω, αλλά θα σταματήσουν οι Έλληνες πολίτες να πληρώνουν «πειρατές».
Θέλω να αξιοποιήσω τα λεπτά που μου μένουν, κύριε Πρόεδρε, για να παρουσιάσω λίγο τη μεγάλη εικόνα στο τοπίο των Μέσων μαζικής ενημέρωσης και της ελευθερίας του Τύπου. Σε λίγες εβδομάδες περιμένουμε άλλη μία ετήσια έκθεση της Κομισιόν και η αίσθηση που έχουμε από τις συνομιλίες, οι οποίες κάθε άλλο παρά εύκολες είναι, όπως και για κάθε κράτος με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι ότι όλοι αυτοί οι συκοφάντες της χώρας τους, όχι της κυβέρνησης, θα πάνε στον «κουβά», όπως πήγαν και με την έκθεση του ΟΟΣΑ, όπως πήγαν και με την έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας, όπως πήγαν και με την έκθεση του Economist και πάνε κάθε χρόνο με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τι είπε πέρυσι η Κομισιόν; Ότι στο κομμάτι των Μέσων μαζικής ενημέρωσης η Ελλάδα έχει σημειώσει αξιοσημείωτη πρόοδο, ενώ έχει λιγότερες παρατηρήσεις συνολικά για το κράτος δικαίου από 15 κράτη μέλη. Θα σας πω εγώ γιατί στο χαρτοφυλάκιο που έχω την τιμή, λόγω της εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού να εκπροσωπώ, έχουμε κάνει σε τρία χρόνια όσα δεν έγιναν ολόκληρες δεκαετίες. Τα μητρώα έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου θωράκισαν την λειτουργία των εφημερίδων και των sites, των ιστοσελίδων, γιατί; γιατί μέχρι τότε κάθε εφημερίδα, κάθε site, ακόμα και αν έκανε καταχρηστική χρήση ενός εργαζόμενου που μπορεί σε έναν όμιλο να δουλεύει επειδή πληρώνεται από την τηλεόραση του ομίλου αυτή, έπαιρνε κανονικά διαφήμιση και επιχορήγηση.
Βάλαμε κανόνες, κλείσαμε αυτή την εκκρεμότητα. Δεύτερον, γιατί όπως είπα και πριν, μετά από 13 χρόνια νομοθετήσαμε για τη δημόσια τηλεόραση και για πρώτη φορά η διοίκησή της, μεταξύ πολλών άλλων, προέρχεται από μια διαδικασία ΑΣΕΠ, ενώ λύσαμε μια χρόνια εκκρεμότητα για το ανταποδοτικό τέλος. Τρίτον, γιατί κάθε καμπάνια διαφημιστική από εδώ και στο εξής, από το προηγούμενο νομοσχέδιο και στο εξής, για να μπορέσει να εγκριθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο, θα πρέπει να αναρτάται και πριν ξεκινήσει να υλοποιείται, αλλά και στο τέλος της υλοποίησής της. Άρα, όλοι οι βουλευτές, όλοι οι πολίτες, όλα τα κόμματα θα μπορούν να ξέρουν που πάει κάθε ευρώ και μάλιστα επειδή άκουσα για τη «λίστα Πέτσα», αλλά έχει σημασία να δούμε που είμαστε το 2026, γιατί μιλάτε για το 2020, είχα την τιμή να ηγηθώ μιας προσπάθειας, πολύ δύσκολης προσπάθειας, πρωτίστως των συνεργατών μου στη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, για να πάρει η Ελλάδα την έγκριση για πέντε χρόνια όλα τα Μέσα της χώρας, πλην των μεγάλων καναλιών, που ακολουθούν μια άλλη διαδικασία σε αυτές τις περιπτώσεις, τη δυνατότητα οικονομικής ενίσχυσης κάθε χρόνο περίπου 16.500.000 ευρώ, όχι με τα κριτήρια που θέτει η Κυβέρνηση ή η Βουλή, αλλά με τα αντικειμενικά κριτήρια του ΕΔΟΕΑΠ, τον αριθμό των εργαζομένων και τον τζίρο, όλα τα Μέσα τα οποία είναι στα μητρώα χωρίς εξαιρέσεις, με έμφαση προφανώς στις ανάγκες που έχει ο έντυπος Τύπος και οι μεγάλες εφημερίδες, αλλά και ο περιφερειακός Τύπος. Αυτό είναι μία απόφαση «σταθμός» που θεωρώ ότι πρέπει να επισημανθεί. Άρα, στηρίζουμε τα Μέσα, αλλά στηρίζουμε και τους δημοσιογράφους, το πέμπτο που θέλω να πω. Έχω ακούσει φοβερούς λόγους, ανατριχιαστική υποκρισία, ειδικά από τον χώρο της Αριστεράς για τα δικαιώματα των δημοσιογράφων. Δεν θυμάμαι καμία όμως από αυτές τις κυβερνήσεις να έχει κάνει όσα κάναμε εμείς. Καταργήσαμε την απλή δυσφήμιση, προστατεύουμε τους δημοσιογράφους από καταχρηστικές αγωγές, ήδη είναι σε διαδικασία να έρθει στη δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για την ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης της Οδηγίας για τις καταχρηστικές αγωγές SLAPPS, είμαστε μία από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη που κάνουμε κάτι τέτοιο, δείτε, συγκρίνετε με τα υπόλοιπα κράτη που εκεί είναι όλα «καλώς καμωμένα», αλλά εδώ είμαστε «τελευταίοι στο κράτος δικαίου», επειδή το λένε κάποιοι «Ρεπόρτερ χωρίς σύνορα» που αυτά που λένε είναι αντίθετα με αυτά που νομοθετούμε.
Συστήσαμε την Task Force για την ασφάλεια των δημοσιογράφων και βέβαια υιοθετούμε πλήρως τον EMFA, τον European Media Freedom Act, και αυτό, όπως είπε ο αρμόδιος επίτροπος για το κράτος Δικαίου κ. McGrath, όχι στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα o κ. McGrath, είμαστε μία από τις πρώτες χώρες που το κάνει. Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, πόσες πορείες έχετε κάνει για τις Συλλογικές συμβάσεις εργασίας; Πόσα πανό έχετε γράψει; Είμαστε η Κυβέρνηση που τις προχωράει και στα δημόσια Μέσα ενημέρωσης και σύντομα μαζί με την ΕΣΗΕΑ, την ΠΟΕΣΥ και όλες τις Ενώσεις θα υπογράψουμε ακόμη μία συλλογική σύμβαση εργασίας για τους εργαζόμενους στα Μέσα ενημέρωσης. Όλα αυτά δεν τα έκανε προφανώς μία κυβέρνηση όπως την παρουσιάζετε, η οποία μας έχει στην τελευταία θέση, λειτουργεί ως «καθεστώς» και όλα αυτά τα οποία ακούμε, τα έκανε μία κυβέρνηση η οποία πέρασε από τα μεγάλα λόγια στις πράξεις. Παρατήρησα με πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και έτσι θέλω να κλείσω το σύνολο των συνεδριάσεων των επιτροπών και με πολύ μεγάλο σεβασμό άκουσα τις πολύ σοβαρές παρατηρήσεις και των φορέων και των κομμάτων, με ελάχιστες εξαιρέσεις, που προσπαθούσαν μόνο να δημιουργήσουν θόρυβο. Το λέω ειλικρινά, πολλές από αυτές τις παρατηρήσεις εντάσσονται στις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Θεωρώ ότι το νομοσχέδιο αυτό θα πρέπει να έχει μια ευρύτερη αποδοχή από την κυβερνητική πλειοψηφία.
Θεωρώ ότι το νομοσχέδιο αυτό ότι θα μπορούσε να είναι η αρχή για μια σειρά από μεγάλες θεσμικές αλλαγές, γιατί δεν αφορά μόνο τους ιδιοκτήτες των καναλιών και μάλιστα μικρών σχετικά επιχειρήσεων που επιβιώνουν και στην Αττική και στην περιφέρεια, δεν αφορά μόνο τους δημοσιογράφους, αφορά τους πολίτες σε όλη την Ελλάδα, αφορά τους ανθρώπους που θέλουν να μην κρύβονται όλα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά τους, στην πόλη τους, στο νομό τους, σε κάθε δήμο της Αττικής, στον Βορρά, στον Νότο, στα δυτικά, στον Πειραιά και σε κάθε νομό της ελληνικής περιφέρειας. Μπορούμε, λοιπόν, να φτάσουμε στο σημείο να αποδείξουμε ότι μπορούμε σε αυτά να συμφωνήσουμε. Είναι κρίμα, το λέω ειλικρινά ακόμα και άρθρα στη συνταγματική αναθεώρηση, τα οποία προτείνει η αντιπολίτευση, εφόσον συμφωνεί η Κυβέρνηση, στη συνέχεια να ψηφιστούν με ευρύτερη πλειοψηφία. Δεν χρειάζεται να λέμε σε όλα ναι. Είναι προφανώς λογικό η αντιπολίτευση να αντιδρά, να προτείνει κάτι άλλο, να καταγγέλλει αλλά όταν λέμε σε όλα όχι, στο τέλος κανείς δεν θα μας ακούει. Αυτό, λοιπόν, ήθελα να σας πω κλείνοντας και κύριε Πρόεδρε, να πω ότι είναι πολύ μεγάλη τιμή το γεγονός ότι μετά από ολόκληρες δεκαετίες στασιμότητας και αδράνειας γίνεται μια μεγάλη αλλαγή. Οτιδήποτε άλλο τεθεί στις επόμενες τοποθετήσεις μου. Σας ευχαριστώ πολύ».
