Provocateur
Ο Γιάννης Βαληνάκης, μέσω ανάρτησής του, τόνισε πως «η επόμενη “μετά-Νετανιάχου” ημέρα μπορεί να είναι δύσκολη για τον Ελληνισμό».
Και επισημαίνει:
«Η στενότερη σύμπραξη του Ελληνισμού με το Ισραήλ λειτουργεί σε ένα βαθμό αποτρεπτικά για τα σχέδια της Τουρκίας.
Όμως παράλληλα :
α) αυξάνεται η πραγματική απόσταση αποφασιστικότητας ανάμεσα σε ένα σκληροτράχηλο Ισραήλ (που φτάνει μέχρι τον προληπτικό πόλεμο) και μια Ελλάδα που δηλώνει αποστροφή όχι μόνο προς κάθε βία αλλά ακόμη και απέναντι στην απλή ένταση, και
β) δεν πρέπει να υποτιμώνται οι κίνδυνοι για τον Ελληνισμό από τυχόν εξάντληση/αποδυνάμωση του Ισραήλ (λόγω και αποστασιοποίησης των ΗΠΑ) αλλά και από πιθανά νέα «φλερτ»/«συμφωνίες κυρίων» Ιερουσαλήμ-Αγκύρας (ως αποτέλεσμα ενδεχόμενης ανατροπής Netanyahu)».
Όπως ο ίδιος αναφέρει στην ανάρτησή του, η Τουρκία φαίνεται να επιδιώκει την ενίσχυση της γεωπολιτικής της θέσης στη Μέση Ανατολή, αξιοποιώντας τις εξελίξεις της επόμενης ημέρας σε περιφερειακό επίπεδο.
Παράλληλα, εκτιμάται ότι αυξάνει την πίεση προς τον Ελληνισμό, θέτοντας ζητήματα όπως η παρουσία δυνάμεων στην Κύπρο, η στρατιωτική διάταξη σε νησιά όπως η Κάρπαθος και γενικότερα το καθεστώς ασφάλειας στο Αιγαίο, ενώ παράλληλα στρέφεται και κατά της συνεργασίας με το Ισραήλ.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Άγκυρα εμφανίζεται πιο assertive, εκφράζοντας ακόμη και απειλές, ιδίως σε μια συγκυρία όπου οι σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε φάση επαναπροσέγγισης. Η πιθανότητα ανταλλαγμάτων, όπως η ενίσχυση εξοπλιστικών προγραμμάτων, εκλαμβάνεται ως στοιχείο που ενισχύει τη θέση της. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία φέρεται να επιδιώκει μεγαλύτερη επιρροή στον μουσουλμανικό κόσμο, επηρεάζοντας χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και η Αίγυπτος, ενισχύοντας τάσεις απομάκρυνσης από τη Δύση, συνεχίζει.
«Παράλληλα, σημαντικό πεδίο ανταγωνισμού αποτελεί ο σχεδιασμός ενεργειακών και εμπορικών διαδρομών. Η Τουρκία προωθεί εναλλακτικές οδεύσεις μέσω του εδάφους της προς τη Μεσόγειο, σε αντίθεση με σχέδια όπως το IMEC, τα οποία στηρίζονται από την Ελλάδα και το Ισραήλ».
Ακόμα, ο Γ.Βαληνάκης προσθέτει ότι σε επίπεδο ασφάλειας, η Άγκυρα επιχειρεί να ενισχύσει τη θέση της εντός του ΝΑΤΟ, αλλά και να αποκτήσει μεγαλύτερη επιρροή στις ευρωπαϊκές αμυντικές εξελίξεις, ιδίως μέσω της αυξανόμενης συνεργασίας με κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η στρατιωτική της ισχύς, αλλά και η τεχνογνωσία της σε συστήματα όπως τα drones, την καθιστούν σημαντικό παράγοντα για τους δυτικούς σχεδιασμούς.
