
Η πορεία της ελληνικής οικονομίας τις τελευταίες δύο δεκαετίες αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα, η οποία συμπυκνώνεται ανάγλυφα σε έναν αριθμητικό παραλληλισμό που συντρίβει κάθε αφήγηση περί ανάπτυξης και σύγκλησης με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Πίσω από τις επευφημίες για δήθεν μεταρρυθμίσεις και τη σταθερότητα της ζώνης του ευρώ, κρύβεται μια τεράστια καθοδική τροχιά σύγκρισης, όπου ο άλλοτε περιφεριακός γείτονας έχει μετατραπεί σε «απειλητικό» οικονομικό αντίπαλο, όχι επειδή εκτοξεύτηκε στα ύψη, αλλά διότι η Ελλάδα καθηλώθηκε σε μια μόνιμη οικονομική στασιμότητα και παρακμή.
Το 2001 -στην «αυγή» μιας νέας εποχής γεμάτης ψευδαισθήσεις ευημερίας- ο μέσος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα βρισκόταν στα 13.441 ευρώ, την ίδια στιγμή που στη Βουλγαρία περιοριζόταν στα μόλις 1.919 ευρώ, δημιουργώντας ένα τεράστιο χάσμα, όπου ο ελληνικός μισθός ήταν επτά φορές υψηλότερος και η βαλκανική χώρα φάνταζε έτος φωτός μακριά από τα ελληνικά δεδομένα.
Δύο δεκαετίες και κάτι παραπάνω αργότερα, το 2024, το σκηνικό έχει μεταλλαχθεί σε μια αθόρυβη εθνική τραγωδία, καθώς ο μέσος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα έρποντας έφτασε τα 17.954 ευρώ, ενώ στη Βουλγαρία εκτοξεύτηκε στα 15.387 ευρώ, εκμηδενίζοντας την απόσταση και αφήνοντας μια ετήσια διαφορά μόλις 2.600 ευρώ, δηλαδή περίπου 17%.
Αυτή η ανατροπή δεν οφείλεται σε κάποιο θαύμα της ελληνικής οικονομίας.
Στο ίδιο διάστημα όχι μόνο είδε τις αποδοχές των πολιτών της να σέρνονται με μια αξιοθρήνητη αύξηση της τάξης του 34%, αλλά επίσης οι βουλγαρικοί μισθοί πολλαπλασιάστηκαν επί οκτώ, καταγράφοντας μια εντυπωσιακή δυναμική που εκθέτει ανεπανόρθωτα τις διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις και τα αποτυχημένα οικονομικά τους μοντέλα.
Η άλλοτε χαώδης απόσταση των επτά φορέων έχει πλέον κατέβει σε μια ανάσα, αποδεικνύοντας ότι η πολυετής κρίση, τα μνημόνια, η ακρίβεια και η έλλειψη παραγωγικής δομής διέλυσαν την αγορά εργασίας και κατέστησαν τους Έλληνες φτωχότερους.
Όχι μόνο σε σχέση με τον ευρωπαϊκό πυρήνα, αλλά ακόμα και απέναντι σε χώρες που κάποποτε αποτελούσαν σύμβολο οικονομικής υστέρησης, επιβεβαιώνοντας με τον πιο απτό τρόπο, πως η 23ετής αυτή πορεία συνιστά μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή για την ελληνική κοινωνία.