«Μπροστά στα μάτια μας γράφτηκε χθες βράδυ στη Θεσσαλονίκη η μεγαλύτερη μουσική και πληθυσμιακή σύναξη από καταβολής ελληνικού κράτους» αν πιστέψει κανείς, τουλάχιστον, τις αναφορές των γνωστών φιλοκυβερνητικών διαύλων, που ξαφνικά αποφάσισαν να στηρίξουν φανατικά τον Ρέμο λες και θα κατέβει βουλευτής με την κυβερνώσα παράταξη.

Σύμφωνα με τους ευφάνταστους υπολογισμούς που κατέκλυσαν τα σχετικά ρεπορτάζ, ο Αντώνης Ρέμος κατάφερε να συγκεντρώσει… 200.000 ανθρώπους. Ένα νούμερο που θα ζήλευαν ιστορικά φεστιβάλ παγκόσμιας εμβέλειας και που, με βάση τα τετραγωνικά μέτρα του χώρου, θα απαιτούσε οι θεατές να στέκονται ο ένας στους ώμους του άλλου σε τριπλή στοίχιση μέχρι τα διόδια των Μαλγάρων.

Στην πραγματικότητα, σε μια συναυλία με ελεύθερη είσοδο, η προσέλευση με το ζόρι προσέγγισε τις 40.000 με 50.000 — νούμερο όχι μικρό αλλά προφανώς «λίγο» για τα δεδομένα της σύγχρονης επικοινωνιακής υπερπαραγωγής και κυριότερα της έλλειψης εισιτηρίου.

Φαίνεται πως τα ίδια κομπιουτεράκια που αναλαμβάνουν παραδοσιακά να πολλαπλασιάζουν τα πλήθη στις προεκλογικές ομιλίες, ανακαλύπτοντας λαοθάλασσες εκεί που υπάρχει αραιή συνάθροιση σημαιοφόρων, δανείστηκαν για ένα βράδυ και στη νυχτερινή διασκέδαση.

Η συνταγή γνωστή, δοκιμασμένη και πάντα έτοιμη προς χρήση: παίρνεις την πραγματικότητα, την πολλαπλασιάζεις επί τέσσερα, βαφτίζεις το δωρεάν ως «ανεπανάληπτο λαϊκό προσκύνημα» και σερβίρεις το αφήγημα ότι η πόλη «βούλιαξε».

Το μόνο που έλειπε από το ρεπορτάζ ήταν η καταμέτρηση των πούλμαν από τους γύρω νομούς.