Ελληνική Πολιτική
Χωρίς ισχύ ήταν το μήνυμα του Κ.Μητσοτάκη από το Καστελόριζο (Μεγίστη) προς την Τουρκία καθώς το άγημα που τον υποδέχθηκε ήταν με ελλιπή εξοπλισμό και φθαρμένα υλικά.
Η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Μεγίστη έκλεισε ως ένα επικοινωνιακό show και με υποσχέσεις έργων αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, για την επόμενη τετραετία, ως είθισται αλλά παράλληλα όμως διαδόθηκε μια εικόνα που δεν σχολιάστηκε από κανένα ΜΜΕ:
Στρατιώτες σε μία γραμμή, παλιές παραλλαγές, G3 χωρίς ράγες και σύγχρονα σκοπευτικά, ιμάντες να κρέμονται, κιτ που δεν είναι ομοιόμορφο από άνδρα σε άνδρα.
Για τον Έλληνα τηλεθεατή είναι λεπτομέρεια. Για όποιον όμως στην απέναντι χώρα (Τουρκία) μετρά τν ετοιμότητα από μία φωτογραφία, είναι το πρώτο καρέ που θα κοιτάξει.
Σε μία ερίοδο που η περιοχή διαβάζεται ως προπαρασκευή ισχύος, η φρουρά δεν είναι τιμητικό άγημα παρελάσεως.
Είναι η ζωντανή προβολή του ελληνικού κράτους στο πιο εκτεθειμένο σημείο του χάρτη.
Όταν άλλοι έχουν μονοκυάλι στο κράνος σαν εξάρτημα ημέρας και άλλοι τίποτα, όταν λείπουν εμφανείς πλάκες, γάντια, επιγονατίδες και βαλλιστικά γυαλιά, η ανάγνωση δεν είναι «λιτότητα».
Είναι μονάδα που δεν έχει ολοκληρώσει τον σύγχρονο εξοπλισμό της — ή που δεν τον φόρεσε για την κάμερα.
Το γυμνό τυφέκιο με σιδερένια σκοπευτικά είναι το στοιχείο που καταστρέφει περισσότερο την εντύπωση.
Το G3 παραμένει υπηρεσιακό όπλο. Η εικόνα του χωρίς ράγες, σύγχρονο σκοπευτικό και εργονομία ανήκει σε άλλη δεκαετία.
Το ίδιο και το κράνος χωρίς σωστή βάση νυχτερινής όρασης και επικοινωνιών.
Αν το μονοκυάλι φοριέται μέρα χωρίς ρόλο, γίνεται στόλισμα.
Καλύτερα να μην εμφανίζεται καθόλου παρά να μοιάζει με αξεσουάρ.Η στάση μετράει όσο το ύφασμα.
Όλοι σε γραμμή, όλοι στο χαιρετισμό, κανείς σε χαμηλή ετοιμότητα, κανείς να σαρώνει: Αυτό είναι τελετή.
Ένας ή δύο σε θέση παρατήρησης αλλάζουν αμέσως το καρέ από άγημα σε ομάδα μάχης έτοιμη για όλα.
Τα διακριτικά καθαρά και σωστά. Το σύνολο χρησιμοποιημένο αλλά συντηρημένο, όχι βγαλμένο από την αποθήκη την ώρα που φτάνει το ελικόπτερο.
Η κυβέρνηση μιλάει για αποτροπή με περιπολικά, φυλάκια και νέους ξενώνες στη Ρω.
Η αποτροπή αρχίζει από το πώς φαίνεται αυτός που φυλάει το πέρασμα. Αντίπαλοι και σύμμαχοι δεν διαβάζουν μόνο τον προϋπολογισμό των 27 εκατομμυρίων για έργα.
Διαβάζουν αν η ομάδα μπροστά στον πρωθυπουργό μοιάζει ικανή να μείνει εκεί τη νύχτα.Δεν είναι μομφή στους οπλίτες.
Είναι μομφή στο σύστημα που τους βάζει μπροστά στον φακό με ανόμοια κιτ περασμένων εποχών και περιμένει το μήνυμα ισχύος να βγει από την παρουσία του επισκέπτη.
Στο Καστελλόριζο η φωτογραφία κινείται πιο γρήγορα από την ομιλία. Αν είναι αδύναμη, η επίσκεψη χάνει μεγάλο μέρος της αποτρεπτικής της αξίας πριν τελειώσει ο χαιρετισμός και δημιουργεί την εντύπωση στην άλλη πλευρά πως μπορεί να συνεχίσει να διεκδικεί εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων και κυριαρχικών δικαιωμάτων.
