Διάστημα
Αστρονόμοι αξιοποίησαν τις ηλικίες των άστρων για να εντοπίσουν το σημείο όπου ο γαλαξίας μας γίνεται τόσο αραιός, ώστε σταματά ουσιαστικά η γέννηση νέων άστρων.
Σε αντίθεση με τις κινηματογραφικές απεικονίσεις, οι γαλαξίες δεν έχουν καθαρά όρια. Αντίθετα, «σβήνουν» σταδιακά μέσα στο διάστημα, σαν ένα νέφος που χάνεται στο κενό.
Οι ερευνητές δεν αναζήτησαν το πιο απομακρυσμένο άστρο, αλλά το σημείο όπου σταματά η αστρογένεση. Εκεί, όπως εξηγούν, αλλάζει η κατανομή των ηλικιών: κοντά στο κέντρο γεννιούνται νεότερα άστρα, ενώ προς τα έξω κυριαρχούν ολοένα και παλαιότερα.
Το μοτίβο αυτό σχηματίζει μια χαρακτηριστική καμπύλη τύπου «U», καθώς πέρα από το όριο του δίσκου εμφανίζονται κυρίως «μετανάστες» άστρα που έχουν μετακινηθεί από εσωτερικές περιοχές λόγω βαρυτικών αλληλεπιδράσεων ή εκρήξεων υπερκαινοφανών.
Με τη βοήθεια δεδομένων από την αποστολή Gaia, οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι το ενεργό όριο του γαλαξιακού δίσκου εντοπίζεται περίπου μεταξύ 36.800 και 39.600 ετών φωτός από το κέντρο του γαλαξία.
Παρότι πέρα από αυτό το σημείο εξακολουθούν να υπάρχουν άστρα σε μεγάλη απόσταση, η δημιουργία νέων άστρων φαίνεται να μειώνεται δραματικά, αφήνοντας πίσω ένα είδος «νεκρής ζώνης» αστρογένεσης.
Το γιατί η αστρογένεση σταματά σε αυτό το σημείο παραμένει άγνωστο. Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι βαρυτικές διαταραχές ή η παραμόρφωση του γαλαξιακού δίσκου εμποδίζουν το αέριο να συμπυκνωθεί αρκετά ώστε να σχηματίσει νέα άστρα.
