
Μια νέα γεωλογική μελέτη αλλάζει την εικόνα που είχαμε για το εσωτερικό του πλανήτη, υποδεικνύοντας ότι ίχνη χρυσού και άλλων πολύτιμων μετάλλων ενδέχεται να μεταφέρονται πολύ αργά από τον πυρήνα της Γη προς τα ανώτερα στρώματά της.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Nature, βασίστηκε σε χημικές αναλύσεις βασαλτικών πετρωμάτων από ηφαίστεια της Χαβάης.
Οι ερευνητές εντόπισαν εξαιρετικά λεπτές ισοτοπικές διαφοροποιήσεις σε στοιχεία όπως το ρουθήνιο και το βολφράμιο, οι οποίες λειτουργούν ως «χημικά αποτυπώματα» για την προέλευση του υλικού.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ένα μικρό μέρος της ύλης φαίνεται να προέρχεται από βαθύτερα στρώματα, ενδεχομένως ακόμη και από τον πυρήνα της Γης, κάτι που αμφισβητεί την παλαιότερη άποψη ότι ο πυρήνας είναι πλήρως απομονωμένος.
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι η μεταφορά αυτή γίνεται μέσω αργών ρευμάτων στον μανδύα, γνωστών ως «στήλες μανδύα», οι οποίες ανεβάζουν θερμό υλικό προς την επιφάνεια και τροφοδοτούν ηφαιστειακές εκρήξεις όπως στο Κιλαουέα.
Παρότι οι ποσότητες που φτάνουν στην επιφάνεια είναι απειροελάχιστες, η ανακάλυψη θεωρείται σημαντική για την κατανόηση του τρόπου δημιουργίας ορυκτών κοιτασμάτων και της γεωχημικής εξέλιξης του πλανήτη.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν αλλάζει η πρακτική δυνατότητα εξόρυξης χρυσού από μεγάλα βάθη, αλλά προστίθεται ένα νέο κομμάτι στο παζλ για το πώς κατανέμονται τα πολύτιμα στοιχεία μέσα στη Γη και πώς καταλήγουν τελικά στον φλοιό της.