
Ο Στίβεν Χόκινγκ είχε προειδοποιήσει ότι η ανθρωπότητα ενδέχεται να μην επιβιώσει για τα επόμενα 1.000 χρόνια, χωρίς ωστόσο να προσδιορίζει κάποια συγκεκριμένη «ημέρα καταστροφής».
Η θέση του ήταν πιο γενική: ότι ένα είδος που κατοικεί σε έναν «εύθραυστο πλανήτη» δεν μπορεί να περιορίζεται σε βραχυπρόθεσμη σκέψη.
Ο Χόκινγκ άλλαξε ριζικά τη σύγχρονη κοσμολογία, αποδεικνύοντας ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι εντελώς «μαύρες», καθώς μπορούν να εκπέμπουν ακτινοβολία. Παράλληλα, συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση της επιστήμης, εξηγώντας πολύπλοκες έννοιες όπως ο χρόνος, η Μεγάλη Έκρηξη και η δομή του σύμπαντος με τρόπο κατανοητό για το ευρύ κοινό.
Ακόμη και για ζητήματα που φαντάζουν μακρινά και αφηρημένα, κατάφερε να φέρει το σύμπαν πιο κοντά στην καθημερινή αντίληψη των ανθρώπων.
Η γνωστή αυτή φράση προέρχεται από ομιλία του Χόκινγκ στην Ένωση της Οξφόρδης το 2016. Τότε είχε δηλώσει:
«Δεν πιστεύω ότι θα επιβιώσουμε για άλλα χίλια χρόνια αν δεν καταφέρουμε να επεκταθούμε πέρα από τον εύθραυστο πλανήτη μας», καλώντας παράλληλα σε εντατικοποίηση της διαστημικής εξερεύνησης για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Στην ουσία, ο Χόκινγκ υπογράμμιζε ότι η ανθρωπότητα δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε έναν μόνο πλανήτη μακροπρόθεσμα. Αυτή ακριβώς η ιδέα είναι που δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο συγκεκριμένο απόσπασμα.
Η επιρροή του Χόκινγκ στο ευρύ κοινό είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ζωή του.
Λίγο μετά τα 21 του χρόνια, διαγνώστηκε με μια προοδευτική και ανίατη μορφή νόσου του κινητικού νευρώνα, με τους γιατρούς να του δίνουν μόλις δύο χρόνια ζωής.
Ωστόσο, εκείνος ξεπέρασε κατά πολύ αυτή την πρόγνωση, συνεχίζοντας για δεκαετίες το ερευνητικό, συγγραφικό και διδακτικό του έργο, μέχρι τον θάνατό του τον Μάρτιο του 2018.
Ίσως γι’ αυτό τα λόγια του εξακολουθούν να έχουν τόσο ισχυρή απήχηση. Μιλούσε για την επιβίωση έχοντας βιώσει προσωπικά τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, χωρίς όμως να επιτρέψει σε αυτά να περιορίσουν το εύρος των σκέψεων και των ερωτημάτων του.