
Παρότι τα περισσότερα παλιά κινητά καταλήγουν να μένουν για χρόνια σε ένα συρτάρι, πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να τα αποχωριστούν.
Πίσω από αυτή τη συνήθεια δεν βρίσκονται μόνο πρακτικοί λόγοι, αλλά και η συναισθηματική σχέση που έχει δημιουργηθεί με μια συσκευή η οποία αποτελεί πλέον μέρος της καθημερινής μας ζωής.
Ένα παλιό κινητό μπορεί να περιέχει φωτογραφίες, μηνύματα, επαφές και άλλα προσωπικά δεδομένα που συνδέονται με σημαντικές στιγμές. Για αρκετούς, επομένως, η συσκευή δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα παλιό ηλεκτρονικό αντικείμενο, αλλά ως ένα μικρό «αρχείο» προσωπικών αναμνήσεων. Η ιδέα ότι μαζί με το κινητό μπορεί να χαθεί ένα κομμάτι του παρελθόντος κάνει την απόφαση της απόρριψης δυσκολότερη.
Υπάρχει, παράλληλα, και η ανάγκη για ασφάλεια. Ένα παλιό τηλέφωνο μπορεί να παραμένει στο σπίτι ως εφεδρική λύση, σε περίπτωση που χαλάσει η καινούργια συσκευή ή προκύψει κάποια ανάγκη. Έτσι, ακόμη κι αν δεν χρησιμοποιείται πλέον, εξακολουθεί να θεωρείται χρήσιμο.
Σημαντικό ρόλο παίζει και η οικονομική διάσταση. Πολλοί κρατούν τα παλιά τους κινητά με την προσδοκία ότι θα μπορούσαν κάποια στιγμή να τα πουλήσουν, να τα ανταλλάξουν ή να τα χαρίσουν. Η σκέψη ότι μια συσκευή μπορεί να έχει ακόμη κάποια αξία λειτουργεί συχνά ως λόγος αναβολής.
Ένα ακόμα εμπόδιο είναι ο φόβος για τα προσωπικά δεδομένα. Φωτογραφίες, κωδικοί, αρχεία και στοιχεία λογαριασμών δημιουργούν την ανησυχία ότι, ακόμη και μετά τη διαγραφή τους, μπορεί να παραμείνουν στη συσκευή. Αυτό οδηγεί αρκετούς στο να προτιμούν να κρατήσουν το κινητό αντί να το απορρίψουν.
Τέλος, υπάρχει και ένας πιο απλός λόγος: η αδράνεια. Η σωστή διαγραφή των δεδομένων, η μεταφορά αρχείων και η παράδοση της συσκευής για ανακύκλωση απαιτούν χρόνο και κάποια διαδικασία. Έτσι, το παλιό κινητό καταλήγει συχνά σε ένα συρτάρι, όπου μπορεί να παραμείνει για χρόνια.