Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν παίξει κάποια στιγμή με δύο μαγνήτες και έχουν παρατηρήσει ένα παράξενο φαινόμενο: σε μία θέση ενώνονται δυνατά, ενώ αν τους γυρίσουμε ανάποδα φαίνεται σαν να «πολεμούν» ο ένας τον άλλον.

Ο λόγος βρίσκεται στους δύο πόλους κάθε μαγνήτη. Κάθε μαγνήτης διαθέτει έναν βόρειο και έναν νότιο πόλο.

Όταν πλησιάζουν αντίθετοι πόλοι, δημιουργείται έλξη και οι δύο μαγνήτες κινούνται ο ένας προς τον άλλον. Αντίθετα, όταν συναντηθούν δύο ίδιοι πόλοι, όπως δύο βόρειοι ή δύο νότιοι, δημιουργείται απώθηση.

Αυτό συμβαίνει επειδή γύρω από κάθε μαγνήτη υπάρχει ένα αόρατο μαγνητικό πεδίο.

Τα πεδία αυτά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και καθορίζουν τη συμπεριφορά των μαγνητών, παρότι δεν μπορούμε να τα δούμε με γυμνό μάτι.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν μαγνήτη με μόνο έναν πόλο.

Αν κόψουμε έναν μαγνήτη στη μέση, δεν παίρνουμε ξεχωριστά ένα κομμάτι με βόρειο και ένα με νότιο πόλο. Αντίθετα, δημιουργούνται δύο μικρότεροι μαγνήτες, ο καθένας με τους δικούς του δύο πόλους.

Η δύναμη ενός μαγνήτη εξαρτάται από το υλικό, το μέγεθος και τον τρόπο κατασκευής του.

Για αυτό ένας μικρός μαγνήτης στο ψυγείο δεν έχει καμία σχέση με τους ισχυρούς μαγνήτες που χρησιμοποιούνται σε βιομηχανίες ή σε σύγχρονες τεχνολογικές εφαρμογές.

Από τα ηχεία και τα κινητά τηλέφωνα μέχρι τους ηλεκτρικούς κινητήρες και τους υπολογιστές, οι μαγνήτες βρίσκονται παντού γύρω μας.

Μια απλή έλξη ή απώθηση ανάμεσα σε δύο μικρά αντικείμενα είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα μιας από τις πιο σημαντικές δυνάμεις της φύσης.