Σχέσεις
Η Ελλάδα εξασφάλισε ένα απροσδόκητο χάλκινο μετάλλιο σε μια παγκόσμια κατάταξη σεξουαλικών συνηθειών, αναφέρει ξένο ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη (GPI) του 2026 που δημοσιεύθηκε από την World Population Review, η Ελλάδα είναι πλέον η τρίτη πιο σεξουαλική χώρα στον κόσμο, πίσω μόνο από την Αυστραλία και τη Βραζιλία.
Αυτή η κατάταξη υπογραμμίζει μια σημαντική μετατόπιση στον κοινωνικό ιστό της χώρας, εξισορροπώντας τις παραδοσιακές θρησκευτικές αξίες με τις σύγχρονες φιλελεύθερες αντιλήψεις.
Ο δείκτης, ο οποίος αναλύει 45 χώρες, δεν βασίζεται σε φήμες αλλά σε μια σύνθετη μέτρηση έξι βασικών δεικτών:
Α. Μέσος όρος σεξουαλικών συντρόφων.
Β. Η ηλικία στην οποία χάνεται η παρθενιά.
Γ. Ποσοστά Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Λοιμώξεων (ΣΜΝ).
Δ. Η νομιμότητα της πορνείας.
Ε. Η κοινωνική αποδοχή του προγαμιαίου σεξ.
Η Ελλάδα πέτυχε συνολική βαθμολογία GPI 336,53.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι άνθρωποι στην Ελλάδα αναφέρουν κατά μέσο όρο 10,6 σεξουαλικούς συντρόφους κατά τη διάρκεια μιας ζωής, ενώ η μέση ηλικία για μια πρώτη σεξουαλική εμπειρία είναι τα 18,1 έτη.
Επιπλέον, ένα υψηλό ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού θεωρεί το σεξ μεταξύ συναινούντων ενηλίκων εκτός γάμου ηθικά αποδεκτό.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των χωρών με ζωντανή παρέα.
Η Αυστραλία κατέλαβε την πρώτη θέση με βαθμολογία 360,14 (με μέσο όρο 13,3 συντρόφους), ακολουθούμενη από τη Βραζιλία στη δεύτερη θέση (340,66).
Η Ελλάδα ξεπέρασε αξιοσημείωτα άλλα φιλελεύθερα έθνη όπως η Χιλή (4η), η Νέα Ζηλανδία (5η) και την Γερμανία (6η).
Είναι ενδιαφέρον ότι η Ιταλία ακολούθησε από κοντά στην 7η θέση, υποδηλώνοντας μια ευρύτερη μεσογειακή τάση υψηλής κοινωνικοσεξουαλικότητας.
Οι κοινωνιολόγοι υποστηρίζουν ότι η υψηλή κατάταξη της Ελλάδας μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες: Ζεστό κλίμα: Ο μεσογειακός καιρός ενθαρρύνει την κοινωνική αλληλεπίδραση και τον τρόπο ζωής σε εξωτερικούς χώρους.
Τουριστική βιομηχανία: Ένας ακμάζων τουριστικός τομέας συχνά διευκολύνει τα «καλοκαιρινά φλερτ» και τις περιστασιακές συναντήσεις.
Σύγχρονος πολιτισμός: Μια στροφή προς «απεριόριστες» στρατηγικές ζευγαρώματος όπου το περιστασιακό σεξ είναι πιο κοινωνικά αποδεκτό από ό,τι στις προηγούμενες δεκαετίες.
