Ιστορία
Η Πορτάρα είναι η τεράστια μαρμάρινη πύλη ενός εκατόμπεδου ναού που ξεκίνησε να χτίζεται τον 6ο π.Χ. αιώνα, πιθανότατα προς τιμήν του θεού Απόλλωνα, στη Νάξο.
Βρίσκεται στο νησάκι «παλάτια» ή «νησί του Βάκχου», στο βόρειο άκρο του λιμανιού της Νάξου. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους πρέπει να ήταν αντίγραφο μιας αρχαιότερης κατασκευής, ενώ η Χρυσούλα Καρδάρα θεωρεί πως τόσο η πύλη όσο και τα ευρεθέντα αγγεία δεν διαθέτουν ομοιότητες με τους πολιτισμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Όσον αφορά στην τεχνοτροπία της Πύλης, υποστήριξε ότι δεν έχει στην πραγματικότητα στοιχεία κλασικής περιόδου, αλλά είναι αντίγραφο αντίστοιχων πυλών της περιόδου πριν από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θύρας, δηλαδή πολύ πριν το 1.613 π.χ. Θυμίζει, μάλιστα, την αιγυπτιακή πύλη του Αμπού Σιμπέλ. Η Χρυσούλα Καρδάρα υπερασπίστηκε έμμεσα την παρουσία της Ατλαντίδας στις Κυκλάδες, θεωρία την οποία διάνθισε αργότερα ο καθηγητής Σπυρίδωνας Μαρινάτος.
Για την Πύλη της Νάξου την πλέον συμβατική θεώρηση την περιγράφει σαν κομμάτι του ενός -μάλλον- ανολοκλήρωτου ναού αφιερωμένου στον Απόλλωνα. Τα αρχαιολογικά στοιχεία επιβεβαιώνουν την παρουσία ενός μικρού ναού στο νησάκι, κανένας επιστήμονας όμως δεν μπόρεσε να εξηγήσει πώς μια τεράστια πύλη με ύψος 6 μέτρα και πλάτος 3,5 αποτέλεσε είσοδο σε ένα ναΐσκο.
Κάπως έτσι, οι αρχαιολόγοι προχώρησαν στη θεωρία πως ήταν κάποτε ένα ναυτικό παρατηρητήριο. Πρόκειται, όμως, για μια εντελώς αντιεπιστημονική θέση, αφού όχι μόνο οι ορμίσκοι κοντά στην Πορτάρα είναι εντελώς ακατάλληλοι για προσάραξη πλοιαρίων, αλλά και καμία έρευνα ή ανασκαφή δεν έδειξε ποτέ οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ της Πύλης και της θάλασσας.
Επίσης, γεγονός αδιαμφισβήτητο, κάθε ναυτικό ακρωτήριο διέθετε τότε αποθήκες για τα εμπορεύματα. Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι αρχαίες αποθήκες δεν υπάρχουν κοντά στην Πύλη αλλά αντιδιαμετρικά στην άλλη άκρη του νησιού.
Εάν στραφούμε για λίγο στους Ασσύριους, θα δούμε πως είχαν τη συνήθεια να υψώνουν ναούς και διοικητικά κέντρα με την προσθήκη γιγαντίων πυλών στις εισόδους. Η Πύλη της Χατούσας είναι εμφανές παράδειγμα.
Ο ερευνητής Ρόμπερτ Μπάουβαλ διαρκώς επισημαίνει την αξία του αστερισμού του Λέοντα ως κύριου «συστατικού» της αρχαίας σκέψης. Συγκεκριμένα, η Πύλη της Χατούσας είναι προσανατολισμένη προς τον αστερισμό του Λέοντα, όπως ακριβώς υποδεικνύει και η θέση της Πύλης της Νάξου. Ουσιαστικά, κάνουμε λόγο για μια αστρική λατρεία των μεσογειακών πολιτισμών.
Ο Άντριου Κόλινς, από την πλευρά του, θεωρεί πως πίσω από την τεχνοτροπία του Γκομπέκλι Τεπέ κρύβεται η λατρεία του αστερισμού του Κύκλου. Επίσης, ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Οκλαχόμα, Μάικ Ξου, βρίσκει ομοιότητες μεταξύ των αστρονομικών γνώσεων του πολιτισμού των Ολμέκων με αυτές του Γκομπέκλι Τεπέ, τονίζοντας την αξία του αστερισμού του Λέοντα στους αρχαίους πολιτισμούς.
Με τις διαπιστώσεις του καθηγητή Μάικ Ξου περνάμε στην αμερικανική ήπειρο: στην περιοχή του Περού και κατά τη διάρκεια του εορτασμού του θεού ήλιου Ίντι Ράιμι οι πιστοί χόρευαν τελετουργικά γύρω από τις πύλες του αρχαίου οχυρού Σασκαχουαμάν και εδώ ξανασυναντάμε τη λατρεία του αστερισμού του Λέοντα, αλλά υπό διαφορετική ονομασία.
Επίσης, στην περιοχή του Γουόμινγκ, με την ονομασία Μάτο Τέπε, υψώνεται ο «Οφθαλμός των Θεών». Σε παράδοση της φυλής των Iνδιάνων υπάρχει καταγεγραμμένα ο θρύλος της ύπαρξης μιας πύλης, πάνω εκεί στο λόφο, που παραπέμπει στη λατρεία του Λέοντα ξανά.
Είναι σύμπτωση άραγε που και η Αιγυπτιακή Σφίγγα προσανατολίζεται προς τον ίδιο τον αστερισμό; Τι μας δείχνουν όλες αυτές οι ομοιότητες; Την ύπαρξη ενός παγκόσμιου πολιτισμού με τις ίδιες θρησκευτικές και τεχνογνωσιακές καταβολές. Ίσως ένας ανώτερος τεχνολογικά πολιτισμός…
Ο συγγραφέας Ρίτσαρντ Λέβιτον ισχυρίζεται πως όλες αυτές οι λίθινες πόρτες δεν είναι απλά θρησκευτικές προεκτάσεις του ψυχισμού των πιστών, αλλά πύλες ικανές να μας μεταφέρουν υλικά σε άλλους διαστρικούς κόσμους! Μάλιστα, υπάρχουν χαρακτηριστικές ομοιότητες που συνδέουν τις πύλες σε ένα ενιαίο σύνολο.
Στη μακρινή Κένυα και στο όρος Κέρε Νιανγκ υψώνονται ακόμα δύο πύλες, οι οποίες μεταφραζόμενες σημαίνουν «τα ανοίγματα προς τον ουρανό». Στο Ιράν υπάρχει ένας λόφος, ο οποίος μεταφράζεται ως «Ο λόφος του φωτός», διότι στην κορυφή του υπάρχουν απομεινάρια πύλης με την ίδια ονομασία. Στην Τανζανία υπάρχει η πύλη OI Ντόινιο Λεντγκάι, που σημαίνει «Το πέρασμα στη γη των θεών».
Σχετικά με την Πύλη της Νάξου, ο Ρίτσαρντ Λέβιτον τόνισε ότι η λατρεία του Απόλλωνα στο νησί αποδεικνύει τη θεωρία του, ότι πάλι ένας θεός του Φωτός συνδέεται με την ανέγερση πυλών.
Εξάλλου, στη «ραχοκοκαλιά» των Άνδεων, 3.825 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, στην αρχαία πολιτεία Τιαχουανκάκο της Βολιβίας, βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα αρχαιολογικά αινίγματα του πλανήτη. Οι διαστάσεις αυτού του μεγαλιθικού μνημείου (3Χ4 μέτρα) μπορεί να μην προκαλούν το θαυμασμό, ασφαλώς όμως η κατασκευή του από έναν και μοναδικό λίθο που ζυγίζει κάτι παραπάνω από δέκα τόνους προκαλεί έκπληξη.
Η πύλη του Ηλίου δεν κατασκευάστηκε και τοποθετήθηκε στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα, γεγονός που θα απλοποιούσε το μυστήριο, παρά σε τόπο που οι αρχαιολόγοι αγνοούν, όπως επίσης δεν γνωρίζουν την ημερομηνία κατασκευής, αυτούς που τη δημιούργησαν και φυσικά τον ίδιο το σκοπό της. H πύλη του Ηλίου ή «Ο υιός», όπως αποκαλείται από τους κατοίκους της Βολιβίας, είναι το μοναδικό μεγαλιθικό μνημείο σε τόσο μεγάλο ύψος κι αυτό από μόνο του είναι αρκετά αξιοπερίεργο.
Μια διαφορετική προσέγγιση «παντρεύει» το μυστήριο της πύλης του Ηλίου με αυτό της Ατλαντίδας, χάρη στο θεό Βιρακόχα που φιγουράρει μεγαλοπρεπώς στο κέντρο του μνημείου. Άλλοι πάλι λένε ότι ο θεός των Ίνκας ήταν μια βόμβα υδρογόνου και ότι τα «αρδευτικά κανάλια» της περιοχής χρησιμοποιήθηκαν ως αγωγοί μεταφοράς γεωμαγνητικής ενέργειας.
Ο Ντέιβιντ Φλιν, άλλωστε, ισχυρίζεται ότι ο περίγυρος χώρος του Τιαχουανκάκο, εφόσον το παρατηρήσουμε από ψηλά, αποτελείται από δεκάδες πετρογλυφικά μια ξεχασμένης εποχής των γιγάντων. Με τον όρο γίγαντες δεν εννοεί κάποιους ευμεγέθεις ανθρώπους, αλλά μεταφορικά μια τεχνολογικά εξελιγμένη κοινωνία. Δανειζόμενος μάλιστα αρκετά στοιχεία από το σύμβολο του Προμηθέα ισχυρίζεται πως ως πολιτισμός υπήρξε ο γεννήτορας των μυθολογικών παραδόσεων της υφηλίου.
