Ιστορία
Το χαρτί υγείας αποτελεί ένα από τα βασικά προϊόντα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας, ωστόσο δεν ήταν πάντα έτσι.
Αν και υπήρχε στο δυτικό κόσμο τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα και στην Κίνα από τον 2ο αιώνα π.Χ., ήταν τη δεκαετία του 1850 που παρουσιάστηκε επίσημα στο κοινό, στις ΗΠΑ, με τη μαζική παραγωγή του να ξεκινάει έτσι όπως το γνωρίζουμε σήμερα.
Οι άνθρωποι, στα αρχαία χρόνια, χρησιμοποιούσαν από τα χέρια τους μέχρι και χιόνι για να καθαριστούν. Ένα από τα παλαιότερα υλικά που έχουν καταγραφεί για αυτό το σκοπό είναι το «ραβδί υγιεινής», που χρονολογείται στην Κίνα πριν από 2.000 χρόνια και ήταν κατασκευασμένο από μπαμπού και ύφασμα.
Κατά την ελληνορωμαϊκή περίοδο, από το 332 π.Χ. έως το 642 μ.Χ., οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι καθαρίζονταν με ένα άλλο ραβδί που ονομαζόταν ξυλόσπογγος. Υπήρχε, μάλιστα, και σε δημόσια μπάνια για κοινόχρηστη χρήση. Οι άνθρωποι καθαρίζονταν με αυτό βουτώντας το σε ένα κουβά με αλάτι ή ξύδι ή σε τρεχούμενο νερό που έτρεχε κάτω από τα καθίσματα της τουαλέτας.
Έλληνες και Ρωμαίοι είχαν, επίσης, για την τουαλέτα τους κεραμικά κομμάτια στρογγυλεμένα σε σχήμα οβάλ ή κύκλου, που ονομάζονταν πεσσοί. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει κομμάτια πεσσών με ίχνη περιττωμάτων πάνω τους. Υπάρχουν αναφορές και για όστρακα κι άλλα κεραμικά αντικείμενα, που χρησιμοποιούνταν για τον ίδιο λόγο.
Στην Ιαπωνία τον 8ο αιώνα μ.Χ. οι άνθρωποι προτιμούσαν έναν άλλο τύπο ξύλινου ραβδιού που ονομαζόταν τσούγκι. Παρ’ όλο που τα «ραβδιά» -διαφόρων ειδών- ήταν δημοφιλή καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, οι αρχαίοι άνθρωποι καθαρίζονταν και με πολλά άλλα υλικά όπως φύλλα, γρασίδι, πέτρες και γούνες ζώων.
Κατά τον Μεσαίωνα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν επίσης βρύα, μπαμπού, σανό, άχυρο και κομμάτια ταπισερί, ενώ δημοφιλής λύση ήταν πάντα το νερό, ως άμεσο μέτρο καθαρισμού της περιοχής.
