Ιστορία
Το κύριο χαρακτηριστικό της ελληνική γλώσσας είναι το πολύ πλούσιο λεξιλόγιό της, σε σχέση με τις ξένες, όμως δεν καταφέρνουμε να τις χρησιμοποιούμε όλες.
Υπάρχουν λέξεις που μπορεί να είναι άγνωστες για πολλούς ή δεν χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα πλέον.
Δες δέκα από αυτές:
1. άφατος: ανέκφραστος, απερίγραπτος: (άφατη χαρά)
2. βυσσοδομώ: σχεδιάζω κρυφά κάτι κακό για κάποιον, σκευωρώ, στενοχωρώ
3. ευεπίφορος: επιρρεπής
4. θάλλος: νέο, τρυφερό (άρα πράσινο) κλαδάκι, βλαστάρι. φύλλωμα
5. κίβδηλος: ψεύτικος, πλαστός
6. νείρομαι: επιθυμώ πολύ, ονειρεύομαι, λαχταρώ
7. πτωχαλαζών / -όνας: ο φτωχός με αλαζονική συμπεριφορά, ο ψωροπερήφανος
8. σταχυολογώ: μαζεύω στάχυα / (μτφ.) διαλέγω, απανθίζω. (σσ. συνήθως χρησιμοποιείται μεταφορικά)
9. φενάκη: περούκα / μτφ: το ψέμα που λέγεται για εξαπάτηση, η παραπλάνηση, η εσκεμμένη απάτη
10. θαλερός: φυλλώδης
