Ιστορία
Ένας τάφος ηλικίας περίπου 4.000 ετών ανακαλύφθηκε στη Σακάρα της Αιγύπτου, αποκαλύπτοντας νέα στοιχεία για έναν ιδιαίτερα ισχυρό αξιωματούχο του Παλαιού Βασιλείου και τις ταφικές πρακτικές της εποχής.
Η ανακάλυψη έγινε στο συγκρότημα Βουβαστείο και ο τάφος αποδίδεται στον Σαχνετίο-Μπταχ, ο οποίος κατείχε τον ιδιαίτερο τίτλο του «φύλακα των μυστικών του βασιλιά».
Ο συγκεκριμένος τίτλος θεωρείται ένδειξη ότι ο αξιωματούχος είχε πρόσβαση σε ένα ιδιαίτερα περιορισμένο περιβάλλον γύρω από τον Φαραώ.
Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διαχείριση εμπιστευτικών βασιλικών εγγράφων και διαταγμάτων.
Παράλληλα, ο Σαχνετίο-Μπταχ είχε και άλλες σημαντικές ιδιότητες. Υπηρετούσε ως βασιλικός θαλαμηπόλος, ιερέας της θεάς Μαάτ και επόπτης της βασιλικής βιβλιοθήκης, γεγονός που καταδεικνύει την υψηλή θέση που κατείχε στην αιγυπτιακή κοινωνία.
Η συμβολική «ψεύτικη πόρτα»
Στο ταφικό συγκρότημα εντοπίστηκαν τα κατάλοιπα παρεκκλησίου, καθώς και μια λεγόμενη «ψεύτικη πόρτα».
Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της αρχαίας αιγυπτιακής ταφικής αρχιτεκτονικής, το οποίο λειτουργούσε συμβολικά ως πέρασμα ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και εκείνον των νεκρών.
Παρότι ο χώρος είχε δεχθεί στο παρελθόν επιδρομές αρχαιοκαπήλων, οι ανασκαφές αποκάλυψαν ένα εκτεταμένο σύστημα ταφικών φρεατίων, μέσα στο οποίο διατηρήθηκαν σημαντικά αντικείμενα.
Ανάμεσα στα ευρήματα βρίσκονται τρεις λίθινες σαρκοφάγοι, οι οποίες παρέμεναν σφραγισμένες και ανέπαφες. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν επίσης πολύχρωμες καλύπτρες μουμιών, ξύλινα αγάλματα γερακιών και περισσότερα από 100 ειδώλια ushabti.
Τα τελευταία τοποθετούνταν στους τάφους με σκοπό να «υπηρετούν» συμβολικά τον νεκρό στη μετά θάνατον ζωή, σύμφωνα με τις αρχαίες αιγυπτιακές πεποιθήσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα αντικείμενα που βρέθηκαν στη θέση τους, μεταξύ των οποίων τραπέζια προσφορών, πλάκες και εγκαταστάσεις που συνδέονται με τελετουργίες εξαγνισμού.
Η διατήρηση των ευρημάτων και η θέση στην οποία εντοπίστηκαν δίνουν στους αρχαιολόγους τη δυνατότητα να εξετάσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο οργανώνονταν οι ταφικές τελετές και οι χώροι ταφής κατά την περίοδο του Παλαιού Βασιλείου.
