
Οι Τούρκοι δυσκολεύονται να σταθούν ευθέως κατά των σιιτών Χούθι για τον εξής απλό λόγο: Ήταν οι μόνοι που είχαν σταθεί στους Οθωμανούς την περίοδο του Α’ ΠΠ, ή τουλάχιστον η πρόγονη μορφή τους.
Οι Χούθι (Ανσαρουλλάχ) δεν υπήρχαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως τους γνωρίζουμε σήμερα.
Είναι σύγχρονο κίνημα των δεκαετιών 1990–2000, ζαϊντίτικο στην καταγωγή, με ηγεσία την οικογένεια αλ-Χούθι.
Στα υψίπεδα της Υεμένης κυριαρχούσαν οι Ζαΐντι ιμάμηδες. Ο Ιμάμης Γιαχία πολέμησε τους Οθωμανούς επί χρόνια.
Το 1911 υπέγραψε τη Συνθήκη του Νταάν: Αυτονομία στους Ζαΐντι με οθωμανική επικυριαρχία.
Στον Α΄ ΠΠ, μετά από αυτό το συμβιβασμό όμως , ο Γιαχία στάθηκε με την Υψηλή Πύλη. Οι Βρετανοί στήριξαν τους Ιντρισίδες στην Τιχάμα. Με την κατάρρευση της αυτοκρατορίας (1918) ο Γιαχία έμεινε κυρίαρχος στο βόρειο βασίλειο.
Από τότε πάντως οι Τούρκοι έχουν «ιδιαίτερες» σχέσεις με τους Χούθι.