
Έπειτα από σχεδόν έναν αιώνα ερευνών, επιστήμονες θεωρούν πως βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στην εξήγηση για τις χιλιάδες μυστηριώδεις τρύπες που καλύπτουν πλαγιά στο νότιο Περού.
Η περιοχή, γνωστή ως Μόντε Σιέρπε, εκτείνεται σε μήκος περίπου 1,5 χιλιομέτρου στην κοιλάδα Πίσκο και περιλαμβάνει περισσότερους από 5.200 λάκκους σκαμμένους στο έδαφος. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ εκτιμούν πλέον ότι η τοποθεσία ίσως λειτουργούσε ως ένα αρχαίο σύστημα αποθήκευσης, ανταλλαγής προϊόντων και λογιστικής καταγραφής πριν από την εποχή των Ίνκας.
Ο επικεφαλής της μελέτης, Τζέικομπ Μπόνγκερς, εξήγησε ότι η χρήση drones αποκάλυψε αριθμητικά μοτίβα στη διάταξη των οπών, κάτι που υποδηλώνει οργανωμένη λειτουργία και όχι τυχαία κατασκευή.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ομοιότητες ανάμεσα στη δομή της περιοχής και τα khipus των Ίνκας — το παραδοσιακό σύστημα καταγραφής πληροφοριών που χρησιμοποιούσαν οι Ίνκας μέσω σχοινιών με κόμπους.
Η ανάλυση του εδάφους αποκάλυψε ίχνη από καλαμπόκι, βαμβάκι, πιπεριές τσίλι, κολοκύθα και άλλα αγροτικά προϊόντα, καθώς και καλάμια που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή καλαθιών. Οι ειδικοί θεωρούν ότι τα προϊόντα αποθηκεύονταν προσωρινά μέσα στους λάκκους σε καλάθια ή δεμάτια φυτικών ινών.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το σημείο ίσως λειτουργούσε σαν ένα μεγάλο υπαίθριο εμπορικό κέντρο της προ-Ίνκας περιόδου, όπου έμποροι, αγρότες και ψαράδες συγκεντρώνονταν για ανταλλαγή αγαθών.
Ο Μπόνγκερς περιέγραψε τη «Ζώνη των Τρυπών» ως μια μορφή «κοινωνικής τεχνολογίας», που πιθανόν συνέβαλε αργότερα στην ανάπτυξη πιο σύνθετων λογιστικών συστημάτων στην Αυτοκρατορία των Ίνκας.
Παρά τα νέα στοιχεία, πολλά ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά, καθώς οι αρχαιολόγοι δεν γνωρίζουν γιατί ένα τόσο ιδιαίτερο μνημείο εμφανίζεται αποκλειστικά σε αυτή την περιοχή των Άνδεων.