Ιστορία
Σαν σήμερα 18 Απριλίου του 1955 «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ο μεγαλύτερος επιστήμονας όλων των εποχών, Άλμπερτ Αϊνστάιν. Ωστόσο η εμμονή του παθολόγου Τόμας Χάρβεϊ να μελετήσει τον εγκέφαλό του ήταν αυτή που τον οδήγησε σε μία μακάβρια κλοπή.
Σύμφωνα με το βιβλίο «Postcards from the Brain Museum» του Μπράιαν Μπάρελ ο επιστήμονας δεν ήθελε ούτε το σώμα, ούτε ο εγκέφαλός του να «μελετηθούν» μετά θάνατον. Μάλιστα, είχε δώσει πολύ συγκεκριμένες οδηγίες για τον τρόπο που επιθυμούσε να αντιμετωπιστεί η σορός του.
Η τύχη ήταν με το μέρος του Δρ. Χάρβεϊ, καθώς ο θάνατος του Αϊνστάιν έλαβε χώρα τα ξημερώματα της 18ης Απριλίου, κατά τη διάρκεια της δικής του βάρδιας.
Παρότι ο ίδιος δεν ειδικευόταν στην ανατομία και η μοναδική του αρμοδιότητα ήταν να προσδιορίσει τα αίτια θανάτου, ο «πειρασμός» ήταν τεράστιος.
Έτσι, θέλοντας να ανακαλύψει το μυστικό του εγκεφάλου του Αϊνστάιν, ο εμμονικός γιατρός προχώρησε σε αυτοψία, υποστηρίζοντας -ψευδώς- ότι έχει πάρει την άδεια της οικογένειας του αποθανόντος.
Παρά τις εντολές του Άλμπερτ, ο Χάρβεϊ αφαίρεσε τους βολβούς των ματιών και τον εγκέφαλό του, τον οποίο αμέσως μέτρησε και ζύγισε.
Φωτογράφισε και μελέτησε εξονυχιστικά τον εγκέφαλο του μεγάλου επιστήμονα και φύλαξε τους βολβούς των ματιών του, τους οποίους δώρισε μετέπειτα στον οφθαλμίατρο του Αϊνστάιν, Χέντρι Άνταμς, για περαιτέρω μελέτη και έδωσε ό,τι απέμεινε από τη σορό του για αποτέφρωση.
Ο Χάρβεϊ είχε βγάλει το συμπέρασμά του: Ο εγκέφαλος του Αϊνστάιν δεν παρουσίαζε καμία σημαντική διαφορά από αυτόν ενός μέσης ευφυΐας ανθρώπου.
Επιστημονικές έρευνες που ακολούθησαν -βασισμένες στη μελέτη των φωτογραφιών- κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η αρχική γνωμάτευση του Χάρβεϊ είχε πολλές ανακρίβειες.
Κι αυτό διότι ο εγκέφαλος του Αϊνστάιν ήταν πράγματι… μοναδικός.
Μεταξύ των όσων διαπιστώθηκαν, ήταν το γεγονός πως ο βρεγματικός λοβός του επιστήμονα –η περιοχή που είναι υπεύθυνη για την επεξεργασία των μαθηματικών εννοιών, την αντίληψη των χωρικών σχέσεων και την ομιλία- παρουσίαζε ιδιαιτερότητες στις έλικες και τις αύλακες και ήταν κατά 15% μεγαλύτερος από αυτόν του μέσου ανθρώπου.
Ο διογκωμένος προμετωπιαίος φλοιός του Αϊνστάιν, ήταν αυτός που του εξασφάλισε τις ανώτερες νοητικές του λειτουργίες.
Χάρη σε αυτό το χαρακτηριστικό, ο επιστήμονας είχε την ιδιαίτερη τάση του στην επίλυση προβλημάτων και τη Φυσική.
