Στο «φως» νέα ευρήματα για το σχολείο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην αρχαία Μίεζα

Νέα ανασκαφικά ευρήματα στη Μίεζα της Ημαθίας ενισχύουν την άποψη ότι το βασιλικό γυμνάσιο της περιοχής χρονολογείται στην εποχή του Φιλίππου Β΄ και αποτέλεσε τον χώρο όπου εκπαιδεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος μαζί με άλλους νέους της μακεδονικής αριστοκρατίας.

Τα αποτελέσματα της τελευταίας ανασκαφικής περιόδου, που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2025, παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση στη Νάουσα από την επίτιμη έφορο αρχαιοτήτων Αγγελική Κοτταρίδη. Όπως εξήγησε, η χρονολόγηση του γυμνασίου στην περίοδο του Φιλίππου Β΄ θεωρείται πλέον βέβαιη, καθώς τα κεραμικά και τα νομίσματα που βρέθηκαν στις υποθεμελιώσεις του συγκροτήματος επιβεβαιώνουν τη σύνδεσή του με τη συγκεκριμένη εποχή.

Σύμφωνα με την αρχαιολόγο, πρόκειται για ένα εκτεταμένο συγκρότημα περίπου 30 στρεμμάτων, το οποίο κατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει την εκπαίδευση και τη στρατιωτική προετοιμασία των επιφανών νέων του μακεδονικού βασιλείου. Εκεί, οι μαθητές δεν διδάσκονταν μόνο γράμματα και τέχνες, αλλά εκπαιδεύονταν και στις πολεμικές δεξιότητες, καθώς και στη διοίκηση και την ανάληψη στρατιωτικών αξιωμάτων. Για τον λόγο αυτό, η λειτουργία του γυμνασίου παρομοιάζεται με έναν συνδυασμό πανεπιστημίου και στρατιωτικής σχολής.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο που προέκυψε από τις έρευνες αφορά την ολοκληρωτική καταστροφή του γυμνασίου το 148 π.Χ. από τα ρωμαϊκά στρατεύματα του Μέτελλου του Μακεδονικού. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το συγκρότημα αποδομήθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, γεγονός που ενδεχομένως συνδέεται με μια προσπάθεια εξάλειψης της μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς των Μακεδόνων.

Οι πρόσφατες ανασκαφές αποκάλυψαν επίσης έναν χώρο διδασκαλίας με λίθινο θρανίο κατά μήκος των τοίχων, στοιχείο που συναντάται αργότερα και στο περίφημο «Μουσείο» της Αλεξάνδρειας. Παράλληλα, ήρθε στο φως η πλήρης έκταση της παλαίστρας, ενώ συνεχίστηκε η έρευνα στον «Ξυστό», μια εντυπωσιακή διώροφη στοά μήκους άνω των 200 μέτρων που χρησιμοποιούνταν για την άσκηση των νέων.

Τα νέα ευρήματα φωτίζουν περαιτέρω τον ρόλο της Μίεζας ως σημαντικού εκπαιδευτικού κέντρου της αρχαίας Μακεδονίας και αναδεικνύουν τη συμβολή της στη διάδοση της ελληνικής παιδείας και του πολιτισμού στον τότε γνωστό κόσμο.