
Έχει 58 τρύπες, δύο ομάδες παράξενων πιονιών και ηλικία περίπου τεσσάρων χιλιάδων ετών. Οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το έπαιζαν και έχουν βρει πραγματικά ταμπλό μαζί με τα κομμάτια τους.
Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: οι ακριβείς κανόνες του δεν διασώθηκαν.
Σήμερα είναι γνωστό ως Hounds and Jackals – «Κυνηγόσκυλα και Τσακάλια», εξαιτίας των κεφαλών ζώων που έχουν τα πιόνια ενός από τα γνωστότερα σωζόμενα σετ.
Το παιχνίδι με τις 58 τρύπες
Ένα εντυπωσιακό δείγμα που βρίσκεται σήμερα στο Metropolitan Museum of Art χρονολογείται περίπου στο 1814–1805 π.Χ. και βρέθηκε σε τάφο στην περιοχή των Θηβών. Το ταμπλό έχει 58 οπές και συνοδεύεται από πέντε πιόνια με κεφαλές κυνηγόσκυλων και πέντε με κεφαλές τσακαλιών.
Οι δύο διαφορετικές ομάδες δείχνουν ότι επρόκειτο για παιχνίδι δύο παικτών.
Οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι πιθανότατα ήταν ένα παιχνίδι αγώνα, στο οποίο οι δύο αντίπαλοι προσπαθούσαν να οδηγήσουν τα πιόνια τους μέσα από μια συγκεκριμένη διαδρομή προς τον τελικό στόχο.
Μπορούμε να μαντέψουμε πώς παιζόταν
Οι Howard Carter και Lord Carnarvon είχαν προτείνει ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα μια πιθανή ανακατασκευή των κανόνων. Στο κέντρο του ταμπλό υπάρχει φοίνικας, ενώ ορισμένες οπές φέρουν σύμβολα ή συνδέονται μεταξύ τους με γραμμές.
Η υπόθεση είναι ότι ορισμένες θέσεις λειτουργούσαν ως πλεονεκτήματα και άλλες ως παγίδες ή συντομεύσεις. Το Met αναφέρει ότι πιθανότατα χρησιμοποιούνταν αστράγαλοι ζώων σαν αρχαία «ζάρια», ώστε να καθορίζεται πόσες θέσεις θα προχωρούσε κάθε παίκτης.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχει βρεθεί αρχαίο κείμενο που να εξηγεί ολοκληρωμένα τους κανόνες.
Έτσι, όποιος παίξει σήμερα Hounds and Jackals ουσιαστικά παίζει μια σύγχρονη ανακατασκευή βασισμένη στα αρχαιολογικά στοιχεία.
Ένα παιχνίδι που ταξίδεψε μακριά
Παρόμοια παιχνίδια των 58 οπών έχουν βρεθεί και έξω από την Αίγυπτο, γεγονός που δείχνει ότι η ιδέα εξαπλώθηκε σε διαφορετικές περιοχές της αρχαίας Εγγύς Ανατολής.
Αυτό κάνει το μυστήριο ακόμη πιο ενδιαφέρον. Κάποτε οι κανόνες πρέπει να ήταν τόσο γνωστοί ώστε άνθρωποι διαφορετικών περιοχών μπορούσαν να καταλάβουν πώς παίζεται.
Σήμερα έχουμε το ταμπλό και τα πιόνια αλλά όχι τις οδηγίες.
Μπορούμε λοιπόν να κοιτάξουμε το ίδιο παιχνίδι που κοίταζε ένας άνθρωπος πριν από τέσσερις χιλιάδες χρόνια, αλλά δεν μπορούμε να καθίσουμε απέναντί του και να παίξουμε ακριβώς όπως έπαιζε εκείνος.