Κόσμος
Περισσότερα από 2.500 παλιά βαγόνια του μετρό της Νέας Υόρκης κατέληξαν στον Ατλαντικό, όχι ως απόβλητα, αλλά στο πλαίσιο ενός προγράμματος για τη δημιουργία τεχνητών υφάλων.
Τα βαγόνια ανήκαν στις σειρές R-33 και R-36, γνωστές ως Redbirds, και χρησιμοποιήθηκαν στο δίκτυο της πόλης από τη δεκαετία του 1970 έως τη δεκαετία του 1990. Από το 2001 έως το 2010 μεταφέρθηκαν σε διαφορετικά σημεία του βυθού, από το Νιου Τζέρσεϊ μέχρι τη Τζόρτζια.
Πριν από την κατάληξή τους στη θάλασσα, οι συρμοί υποβλήθηκαν σε ειδική προετοιμασία. Καθαρίστηκαν και απολυμάνθηκαν, ενώ αφαιρέθηκαν καλώδια, καθίσματα, τροχοί και άλλα υλικά που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν το θαλάσσιο περιβάλλον.
Στη συνέχεια, μεταφέρθηκαν με ειδικές φορτηγίδες και βυθίστηκαν ελεγχόμενα στις προκαθορισμένες περιοχές. Με την πάροδο των ετών, οι μεταλλικές κατασκευές άρχισαν να καλύπτονται από φύκια, μαλάκια και άλλους θαλάσσιους οργανισμούς.
Έτσι, τα παλιά βαγόνια μετατράπηκαν σταδιακά σε «νέους βιότοπους», προσφέροντας καταφύγιο σε θαλάσσια ζωή σε περιοχές του βυθού που προηγουμένως αποτελούνταν κυρίως από άμμο.
Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε από την MTA σε συνεργασία με αρμόδιες ομοσπονδιακές και πολιτειακές υπηρεσίες. Παράλληλα με τη δημιουργία τεχνητών υφάλων, συνέβαλε στη μείωση του κόστους απομάκρυνσης των παλιών συρμών.
Σήμερα, ορισμένες από αυτές τις υποθαλάσσιες κατασκευές αποτελούν σημεία ενδιαφέροντος για ψαράδες και δύτες, ενώ σύμφωνα με το πρόγραμμα έχουν συμβάλει στην ενίσχυση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας.
