Κόσμος
Κατά τη διάρκεια εργασιών μετατροπής ενός χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων σε δημόσιο χώρο στην πόλη Eschwege της Γερμανίας, ανακαλύφθηκε μια μεσαιωνική εκκλησία, η οποία ήρθε στο φως τυχαία.
Η ανακάλυψη αυτή έχει προκαλέσει ενθουσιασμό στους αρχαιολόγους, οι οποίοι εκτιμούν ότι η εκκλησία δεν ήταν η πρώτη που χτίστηκε στο σημείο, αλλά πως υπήρχαν και άλλες εκκλησίες προτού αυτή κατασκευαστεί.
Η εκκλησία βρέθηκε κοντά στον ιστορικό πύργο Nikolaiturmι κατα τεράστια θεμέλια από πελεκημένο ασβεστόλιθο υποδεικνύουν πως η δομή είχε πλάτος περίπου 50 ή 40 μέτρα.
Σύμφωνα με την αρχαιολογική υπηρεσία της Έσσης (Hessen), η εκκλησία ταυτοποιήθηκε ως το ιερό του Αγίου Godehard, ενός Γερμανού επισκόπου από το Hildesheim, ο οποίος αγιοποιήθηκε. Οι πρώτες γραπτές αναφορές για την εκκλησία χρονολογούνται από το 1340, αν και οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι η περιοχή φιλοξενούσε χριστιανικές εκκλησίες ήδη από τα πρώτα χρόνια της χριστιανοσύνης.
Η εκκλησία φαίνεται να εγκαταλείφθηκε μετά την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, τον 16ο αιώνα, και μόνο το καμπαναριό, γνωστό ως Nikolaiturm, έχει διασωθεί μέχρι σήμερα. Το καμπαναριό αργότερα χρησιμοποιήθηκε για άλλους σκοπούς, όπως σταθμός πυροσβεστικής και πύργος επιτήρησης.
Επιπλέον, κατά τις ανασκαφές, ήρθαν στο φως λείψανα περίπου 30 παιδιών, τα οποία ήταν θαμμένα γύρω από το ιερό της εκκλησίας. Τα λείψανα αυτά προέρχονται από βρέφη και νεογνά, και ήταν τοποθετημένα σε ομαδικές ταφές, σε τάφους περιμετρικά της εκκλησίας.
Η πρακτική αυτή είναι γνωστή ως «παιδιά της μαρκίζας» και αφορά την παράδοση της ταφής αβάπτιστων παιδιών κοντά στα τείχη των εκκλησιών, ώστε το νερό της βροχής που έπεφτε από την οροφή να «βάφτιζε» τα σώματα των παιδιών, θεωρώντας πως αυτό τα έφερνε πιο κοντά στην προστασία του Αγίου.
Η επικεφαλής των ανασκαφών, Anja Rutter, εξήγησε ότι η τοποθέτηση των παιδιών κοντά στο ιερό πιθανόν σχετιζόταν με την πεποίθηση ότι ο προστάτης άγιος της εκκλησίας θα προστάτευε τις ψυχές τους κατά τη διάρκεια της τελευταίας τους ημέρας. Η Rutter ανέφερε επίσης ότι οι κάτοικοι της εποχής πίστευαν πως το νερό της βροχής που έπεφτε από την οροφή της εκκλησίας λειτουργούσε ως «αγιασμός» για τα άβαπτιστα παιδιά, φέρνοντάς τα πιο κοντά στην ευλογία του Αγίου.
