Διεθνής Πολιτική
Η αμερικανική στρατηγική απέναντι στο Ιράν φαίνεται να μετατοπίζεται, καθώς η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ αναπροσαρμόζει σταδιακά τους στόχους που είχε θέσει στην αρχή της σύγκρουσης.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, η διατήρηση της ομαλής ροής πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Περσικό Κόλπο, αλλά και η αποτροπή απόκτησης πυρηνικού όπλου από την Τεχεράνη, βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο της αμερικανικής πολιτικής.
Από τους αρχικούς στόχους στη νέα στρατηγική
Η αλλαγή είναι ιδιαίτερα σημαντική σε σύγκριση με τις αρχικές απαιτήσεις της Ουάσινγκτον.
Κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου, Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν αναφερθεί σε ένα πολύ ευρύτερο πλαίσιο στόχων, που περιλάμβανε τον περιορισμό των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν, την αποδυνάμωση των στρατιωτικών του υποδομών και τον περιορισμό της υποστήριξης προς ένοπλες οργανώσεις στη Μέση Ανατολή.
Σε ορισμένες περιπτώσεις είχε τεθεί ακόμη και το ενδεχόμενο αλλαγής καθεστώτος στην Τεχεράνη.
Πλέον, όπως επισημαίνει το CNN, αρκετές από αυτές τις απαιτήσεις έχουν υποχωρήσει από το προσκήνιο.
Ο Βανς έβαλε στην πρώτη γραμμή το πετρέλαιο
Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς.
Ο Βανς έθεσε ως βασικές προτεραιότητες τη διατήρηση της ροής πετρελαίου και φυσικού αερίου από τις χώρες του Κόλπου προς τη διεθνή αγορά και την εξασφάλιση ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικό όπλο.
Η αναφορά στην ενεργειακή σταθερότητα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο πόλεμος έχει επηρεάσει τις αγορές και έχει δημιουργήσει ανησυχίες για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών.
Στο επίκεντρο βρίσκονται και τα Στενά του Ορμούζ, από τα οποία περνά σημαντικό μέρος της παγκόσμιας εμπορίας πετρελαίου.
Πιο χαλαρή στάση για το πυρηνικό πρόγραμμα
Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας λιγότερο απαιτητικής συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Αρχικά, η Ουάσινγκτον απαιτούσε ουσιαστικά την εξάλειψη των πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν.
Πλέον, ο Αμερικανός πρόεδρος υποστηρίζει ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν ήδη προκαλέσει σημαντικές ζημιές στο πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας.
Η αλλαγή στη ρητορική είναι εμφανής: από την απαίτηση για πλήρη εξάλειψη των δυνατοτήτων του Ιράν, η συζήτηση μεταφέρεται στο εάν η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί θεωρείται επαρκής.
Το δύσκολο ερώτημα για τον Τραμπ
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα δύσκολο πολιτικό ερώτημα για τον Λευκό Οίκο: ποιο θα είναι τελικά το αποτέλεσμα που θα παρουσιαστεί ως «νίκη»;
Εάν ο βασικός στόχος μετατραπεί στην αποκατάσταση της ενεργειακής σταθερότητας και στην αποτροπή ενός ιρανικού πυρηνικού όπλου, η τελική συμφωνία θα μπορούσε να απέχει σημαντικά από τις αρχικές απαιτήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης.
Έτσι, ενώ η Ουάσινγκτον ξεκίνησε τη σύγκρουση με μια ιδιαίτερα φιλόδοξη ατζέντα, η παρατεταμένη διάρκεια του πολέμου φαίνεται να οδηγεί σε πιο περιορισμένους και ρεαλιστικούς στόχους.
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πότε θα τερματιστεί η σύγκρουση, αλλά και με ποιους όρους ο Τραμπ θα μπορέσει να παρουσιάσει το αποτέλεσμα ως επιτυχία της αμερικανικής πολιτικής.
