Το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε χθες, ότι παρέλαβε την ανοικτή επιστολή του Ουκρανού προέδρου, Βολοντίμιρ Ζελένσκι προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν, γνωστοποιώντας ότι ο Ρώσος πρόεδρος θα ενημερωθεί για το περιεχόμενό της.

Ωστόσο, τα πρώτα μηνύματα από τη Μόσχα δεν άφησαν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για άμεση πρόοδο στις ειρηνευτικές προσπάθειες.

Η ρωσική πλευρά επανέλαβε ότι ο Ουκρανός πρόεδρος μπορεί να μεταβεί στη Μόσχα για συνάντηση με τον Β.Πούτιν, ενώ ο Ρώσος ηγέτης εξέφρασε εκ νέου αμφιβολίες σχετικά με τη νομιμοποίηση του Β.Ζελένσκι ως συνομιλητή.

Παρά τις επιφυλάξεις, ο Β.Πούτιν υποστήριξε ότι η Ρωσία παραμένει ανοιχτή σε μια συμφωνία με την Ουκρανία, υπογραμμίζοντας όμως ότι το Κίεβο θα πρέπει να προχωρήσει σε συμβιβασμούς. Παράλληλα, άφησε να εννοηθεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να ασκήσει πιέσεις προς την ουκρανική πλευρά για αποδοχή εδαφικών παραχωρήσεων.

Στις Βρυξέλλες, η πρωτοβουλία Ζελένσκι αντιμετωπίστηκε θετικά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να υποστηρίζει κάθε προσπάθεια που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη, επιμένοντας ωστόσο ότι μέχρι στιγμής η Μόσχα δεν έχει δώσει σαφή δείγματα ουσιαστικής διάθεσης για υποχωρήσεις.

Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό της ΕΕ υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τον ρόλο που θα πρέπει να διαδραματίσει η Ευρώπη στις διαπραγματεύσεις. Ορισμένες χώρες εμφανίζονται πιο ανοιχτές σε μια διπλωματική πρωτοβουλία, ενώ άλλες θεωρούν ότι η πίεση προς τη Ρωσία μέσω κυρώσεων πρέπει να παραμείνει η βασική στρατηγική.

Θετική ήταν η αντίδραση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χαιρέτισε την προοπτική απευθείας επαφών μεταξύ των δύο ηγετών και εξέφρασε την εκτίμηση ότι υπάρχει περιθώριο προόδου. Όπως δήλωσε, η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει αμοιβαίους συμβιβασμούς και από τις δύο πλευρές.

Από την πλευρά του Κιέβου, ο υπουργός Εξωτερικών Αντρίι Σιμπίχα χαρακτήρισε την επιστολή του Β.Ζελένσκι ως μια σοβαρή πρωτοβουλία για τον τερματισμό του πολέμου, καλώντας τη Ρωσία να απαντήσει επί της ουσίας. Η Ουκρανία προτείνει οι πιθανές συνομιλίες να διεξαχθούν σε ουδέτερο έδαφος, με χώρες όπως η Ελβετία και η Τουρκία να εξετάζονται ως πιθανοί τόποι συνάντησης.

Παρά τις νέες διπλωματικές κινήσεις, οι διαπραγματεύσεις παραμένουν ουσιαστικά σε αδιέξοδο.