
Σαφή στήριξη στις θέσεις του Αμερικανού προέδρου για την ενίσχυση της άμυνας των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ εξέφρασε ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας, Μαρκ Ρούτε, υποστηρίζοντας ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είχε δίκιο να ζητά εδώ και χρόνια μεγαλύτερη οικονομική συμμετοχή των Ευρωπαίων συμμάχων.
«Ο πρόεδρος Τραμπ πετυχαίνει κάτι που οι Αμερικανοί πρόεδροι επιδίωκαν ήδη από την εποχή του Αϊζενχάουερ: μια πιο ισορροπημένη κατανομή των αμυντικών δαπανών ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο επικεφαλής της Συμμαχίας χαρακτήρισε τη φετινή Σύνοδο Κορυφής καθοριστική για το μέλλον του ΝΑΤΟ, εκτιμώντας ότι θα ανοίξει τον δρόμο για νέες επενδύσεις δισεκατομμυρίων στην άμυνα.
Όπως επισήμανε, τα κράτη-μέλη –πλην των ΗΠΑ– έχουν ήδη δεσμευτεί τα τελευταία δύο χρόνια για αμυντικά προγράμματα συνολικού ύψους περίπου 250 δισ. δολαρίων, ενώ αναμένονται και νέες ανακοινώσεις.
Ο Μ.Ρούτε υπογράμμισε ότι στόχος είναι μια Συμμαχία λιγότερο εξαρτημένη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τις ευρωπαϊκές χώρες και τον Καναδά να ενισχύουν τις στρατιωτικές τους δυνατότητες.
«Μια ισχυρότερη Ευρώπη σημαίνει και ισχυρότερο ΝΑΤΟ. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την κοινή άμυνα», σημείωσε.
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ ξεκαθάρισε ότι η αύξηση των αμυντικών δαπανών δεν οφείλεται μόνο στις πιέσεις του Ν.Τραμπ, αλλά και στο περιβάλλον ασφάλειας που έχει διαμορφώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Όπως είπε, οι σύμμαχοι συνεχίζουν να στηρίζουν στρατιωτικά και οικονομικά το Κίεβο, ενώ παράλληλα ενισχύουν τις δικές τους ένοπλες δυνάμεις απέναντι στη ρωσική απειλή.
Απαντώντας στην κριτική του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι Ευρωπαίοι δεν συνέβαλαν επαρκώς στις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, ο Μ.Ρούτε υποστήριξε πως οι ευρωπαϊκές χώρες διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο, παρέχοντας κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές και διευκολύνσεις.
Παρά τις επιμέρους διαφωνίες, ο γενικός γραμματέας τόνισε ότι οι διατλαντικές σχέσεις παραμένουν ισχυρές και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να αποτελούν τον βασικό πυλώνα της Συμμαχίας, με τους Ευρωπαίους συμμάχους να ενισχύουν σταδιακά τη δική τους συνεισφορά.