Μια διαφορετική προσέγγιση στην αρχιτεκτονική των ξηρών περιοχών έρχεται από το Ιράν, όπου αρχιτέκτονες αναζητούν τρόπους ώστε τα κτίρια να αντιμετωπίζουν τη ζέστη και τη λειψυδρία αξιοποιώντας τη δύναμη της φύσης.

Η πρόταση βασίζεται σε κωνικές κατασκευές με κοίλες στέγες, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί ώστε να δημιουργούν σκιά κατά τη διάρκεια της ημέρας και να αξιοποιούν την υγρασία που υπάρχει στην ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Η έμπνευση προέρχεται από ένα μικρό σκαθάρι της ερήμου Ναμίμπ, το οποίο έχει αναπτύξει έναν ιδιαίτερο μηχανισμό επιβίωσης στις ακραίες συνθήκες. Το έντομο προσανατολίζει το σώμα του προς τον νυχτερινό άνεμο, επιτρέποντας στην υγρασία να συμπυκνώνεται στην πλάτη του και να μετατρέπεται σε σταγόνες νερού.

Με παρόμοια λογική, οι αρχιτέκτονες του BMDesign στην Τεχεράνη σχεδίασαν τις κωνικές στέγες, με στόχο να συγκεντρώνουν την υγρασία και να συμβάλλουν στη δημιουργία πιο δροσερών συνθηκών στο εσωτερικό των κτιρίων.

Η συγκεκριμένη ιδέα δείχνει πώς η βιομιμητική αρχιτεκτονική, δηλαδή η αξιοποίηση λύσεων που συναντώνται στη φύση, μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τις κατασκευές του μέλλοντος.

Σε μια εποχή που η άνοδος της θερμοκρασίας και η έλλειψη νερού δημιουργούν ολοένα μεγαλύτερες προκλήσεις, τέτοιες προτάσεις επιχειρούν να συνδυάσουν την αρχιτεκτονική με φυσικούς μηχανισμούς επιβίωσης.