Ο 59χρονος Ντομένικο Ζουκαρέλα περίμενε περίπου 290 ημέρες μέχρι να υλοποιηθεί η τελευταία του επιθυμία, έχοντας ζήσει για 17 χρόνια με προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας.

Στις 25 Αυγούστου, στη Λομβαρδία της βόρειας Ιταλίας, έγινε ο πρώτος άνθρωπος στην περιοχή που υποβλήθηκε σε υποβοηθούμενο θάνατο με ολόκληρη την πρακτική διαδικασία να οργανώνεται από το δημόσιο σύστημα υγείας.

Η ασθένεια είχε περιορίσει δραματικά την κινητικότητά του, αφήνοντάς του τη δυνατότητα να κινεί μόλις τρία δάχτυλα του αριστερού χεριού.

Τον Νοέμβριο του 2025 ζήτησε πρόσβαση στη διαδικασία, όμως η απάντηση καθυστέρησε, με αποτέλεσμα να προσφύγει στη Δικαιοσύνη.

Κατά την ακροαματική διαδικασία τον Ιούνιο, περιέγραψε στον δικαστή την κατάσταση που βίωνε:

«Κουράστηκα, δεν αντέχω άλλο. Πλέον έχω χάσει σχεδόν κάθε δύναμη.

Είμαι ζαλισμένος από φάρμακα που δεν χρησιμεύουν για να με θεραπεύσουν, αλλά για να με κρατούν σε μια κατάσταση συνεχούς, αφόρητου και απαράδεκτου πόνου».

Λίγες ημέρες αργότερα, οι υγειονομικές Αρχές ανέλαβαν την οργάνωση της διαδικασίας, εξασφαλίζοντας προσωπικό, φάρμακα και τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Ο Τσουκαρέλα είχε επίσης αποφασίσει να δωρίσει το σώμα του στην επιστημονική έρευνα.