Κόσμος
Μόλις λίγες λέξεις ήταν αρκετές για να αποτρέψουν μια πολύ μεγαλύτερη τραγωδία στο Νεπάλ, όταν ένας υπάλληλος του σχολείου προειδοποίησε τον διευθυντή Ρατζέντρα Νταουάντι ότι «η πλημμύρα έρχεται, η πλημμύρα έρχεται».
Μέσα στο σχολικό συγκρότημα βρίσκονταν εκείνη την ώρα περίπου 900 μαθητές. Ο 47χρονος διευθυντής έδωσε αμέσως εντολή να εγκαταλείψουν όλοι το κτίριο και οι εκπαιδευτικοί άρχισαν να απομακρύνουν τα παιδιά προς υψηλότερα και ασφαλέστερα σημεία.
Η απόφαση αποδείχθηκε καθοριστική.
Μόλις λίγα λεπτά αργότερα, τα ορμητικά νερά του ποταμού Τρισούλι έφτασαν στο σχολείο και άρχισαν να διαλύουν τις εγκαταστάσεις.
A principal in Nepal says his quick decision to stop class and evacuate students shortly before flooding swept away their school last week saved about 1,000 lives.
Rajendra Dawadi, the principal of Tribhuvan Trishuli Secondary School in the Trishuli Valley of north-central… pic.twitter.com/WDLA1AaoO5
— Mosheh Oinounou (@Mosheh) September 1, 2026
Ο ίδιος ο Νταουάντι περιέγραψε αργότερα το δίλημμα που αντιμετώπισε:
«Αν η πληροφορία ήταν λάθος, θα χάναμε μια ημέρα μαθημάτων. Αν όμως ήταν αληθινή, θα χάναμε τις ζωές μας».
Μέσα σε πέντε λεπτά δεν έμεινε τίποτα
Η καταστροφή σημειώθηκε στο Trishuli Bazaar Secondary School, στην περιοχή Νουβακότ, κοντά στον ποταμό Τρισούλι.
Τα νερά παρέσυραν τμήματα του σχολείου, δρόμους και άλλες υποδομές της περιοχής, μετατρέποντας μέσα σε ελάχιστο χρόνο το τοπίο σε μια τεράστια ζώνη καταστροφής.
Ο διευθυντής, που είχε περάσει και ο ίδιος ως μαθητής από το συγκεκριμένο σχολείο, δεν μπορούσε να πιστέψει την ταχύτητα με την οποία χάθηκε το κτίριο.
«Όταν κοίταξα πίσω, το σχολείο στεκόταν εκεί σαν ένα από τα καλύτερα κτίρια. Και μέσα σε πέντε λεπτά, όλα κατέρρευσαν».
Η προσωπική του σύνδεση με το σχολείο έκανε την εικόνα ακόμη πιο δύσκολη.
«Δεν έμεινε τίποτα», είπε χαρακτηριστικά.
Παρά το γεγονός ότι η έγκαιρη εκκένωση απέτρεψε μια μαζική απώλεια ζωών μέσα στο σχολείο, η πλημμύρα ήταν φονική.
Πέντε μαθητές σκοτώθηκαν έξω από το σχολικό συγκρότημα, ενώ τη ζωή τους έχασαν επίσης ένας εκπαιδευτικός και ένας εργαζόμενος ασφαλείας.
Η 17χρονη που πίστεψε ότι δεν θα ξαναδεί την οικογένειά της
Ανάμεσα στους μαθητές που έζησαν τον εφιάλτη ήταν και η 17χρονη Σαντόσι Ντοτέλ.
Η νεαρή βρισκόταν στο μάθημα λογιστικής όταν δόθηκε η εντολή να εγκαταλείψουν το σχολείο. Εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο σοβαρή ήταν η κατάσταση.
«Ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι η πλημμύρα θα μπορούσε να φτάσει σε τέτοια έκταση».
Μαζί με μια φίλη της προσπάθησε αρχικά να κινηθεί προς την περιοχή του ποταμού, προκειμένου να επιστρέψει στο σπίτι της. Όμως η κατάσταση επιδεινώθηκε μέσα σε ελάχιστα λεπτά.
Η γέφυρα που αποτελούσε πέρασμα προς την περιοχή παρασύρθηκε από τα νερά.
«Η γέφυρα παρασύρθηκε. Άρχισα να κλαίω γιατί πίστεψα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να γυρίσω σπίτι και ότι δεν υπήρχε τίποτα που μπορούσαμε να κάνουμε».
Η φίλη της κατάφερε τελικά να την οδηγήσει σε έναν λόφο, όπου παρέμεινε ασφαλής, ενώ τα νερά κατέβαιναν με τεράστια ορμή.
Για να καταφέρει να επιστρέψει στην οικογένειά της χρειάστηκαν τέσσερις ημέρες. Η επανένωση έγινε τελικά με τη βοήθεια ελικοπτέρου.
Όταν αντίκρισε τη μητέρα της, η συγκίνηση ήταν τεράστια.
«Με αγκάλιασε και άρχισε να κλαίει. Το μυαλό μου σταμάτησε να λειτουργεί».
«Χρειαζόμαστε ξανά ένα σχολείο»
Για τον Ρατζέντρα Νταουάντι, η καταστροφή έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς το συγκεκριμένο σχολείο είχε πληγεί και από τον καταστροφικό σεισμό του Νεπάλ το 2015.
Τότε, παρά τις μεγάλες ζημιές, η τοπική κοινωνία κατάφερε να το ξαναχτίσει.
Αυτή τη φορά όμως η κατάσταση είναι διαφορετική. Δεν καταστράφηκε μόνο το κτίριο, αλλά και το έδαφος στο οποίο είχε ανεγερθεί.
Ο 47χρονος διευθυντής χαρακτηρίζει την τελευταία καταστροφή ακόμη χειρότερη από τον σεισμό του 2015.
Σήμερα, το βασικό του αίτημα είναι να δημιουργηθεί ξανά ένα σχολείο για τα παιδιά της περιοχής, αλλά αυτή τη φορά σε σημείο που δεν θα απειλείται από τα ορμητικά νερά.
«Χρειαζόμαστε ξανά ένα σχολείο. Αλλά πρώτα χρειαζόμαστε ένα ασφαλές μέρος για να το χτίσουμε».
Ο Νταουάντι έμεινε πλέον γνωστός ως «ο διευθυντής χωρίς σχολείο».
Το σχολείο χάθηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Οι περίπου 900 μαθητές όμως είχαν ήδη απομακρυνθεί, επειδή ένας εργαζόμενος άκουσε τον κίνδυνο να πλησιάζει και ο διευθυντής αποφάσισε να τον πάρει στα σοβαρά.
