Η γέφυρα Choluteca στην Ονδούρα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πόσο απρόβλεπτες μπορεί να είναι οι συνέπειες μιας μεγάλης φυσικής καταστροφής. Η κατασκευή, μήκους 190 μέτρων και πλάτους 11 μέτρων, ολοκληρώθηκε το 1998 με ιαπωνική συνεργασία και σχεδιάστηκε για να συνδέει την πόλη Choluteca με τον Παναμερικανικό Αυτοκινητόδρομο.

Για περίπου έξι μήνες λειτουργούσε κανονικά, μέχρι που τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ο τυφώνας Μιτς έπληξε την Κεντρική Αμερική, προκαλώντας καταστροφικές πλημμύρες.

Η γέφυρα κατάφερε να παραμείνει ουσιαστικά άθικτη, παρά τον τεράστιο όγκο νερού. Στην περιοχή της Choluteca, η παροχή του ποταμού έφτασε περίπου τρεις φορές πάνω από τα επίπεδα για τα οποία είχε σχεδιαστεί η κατασκευή.

Ωστόσο, το πρόβλημα δεν ήταν η ίδια η γέφυρα, αλλά όσα συνέβησαν γύρω της. Τα ορμητικά νερά κατέστρεψαν τους δρόμους πρόσβασης στις δύο πλευρές, ενώ παράλληλα παρέσυραν μεγάλες ποσότητες εδάφους και άλλαξαν την πορεία του ποταμού.

Η κοίτη μετακινήθηκε προς την αριστερή όχθη, με αποτέλεσμα η γέφυρα να βρεθεί πλέον εκτός της κύριας ροής του νερού. Έτσι, μια κατασκευή που είχε σχεδιαστεί για να βρίσκεται πάνω από τον ποταμό παρέμεινε όρθια, αλλά δεν μπορούσε πλέον να εξυπηρετήσει τον σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί.

Μετά την καταστροφή εξετάστηκαν διάφορες λύσεις για την αποκατάσταση της σύνδεσης, μεταξύ των οποίων η επαναφορά της ροής του ποταμού προς τη γέφυρα, η κατασκευή νέας γέφυρας πάνω από τη νέα κοίτη και η ανακατασκευή των δρόμων πρόσβασης.

Η ιστορία της Choluteca έμεινε χαρακτηριστική: η γέφυρα άντεξε την καταστροφή, αλλά το ποτάμι άλλαξε τόσο πολύ, ώστε τελικά η ίδια η κατασκευή βρέθηκε να μην οδηγεί πλέον πουθενά.